"จิตกับอารมณ์" (หลวงปู่ชา สุภัทโท)

.
"จิตกับอารมณ์"

" .. จิตของคนตามธรรมชาตินั้นไม่มีความดีใจเสียใจ "ที่มีความดีใจเสียใจนั้นไม่ใช่จิต แต่เป็นอารมณ์ๆ มาหลอกลวงจิตก็หลงไปตามอารมณ์ไม่รู้ตัว" ก็เป็นสุขเป็นทุกข์ไปตามอารมณ์ เพราะยังไม่ได้ฝึกยังไม่ฉลาด

"แล้วเราก็นึกว่าจิตเราเป็นทุกข์ นึกว่าจิตเราสบาย" ความจริงมันหลงอารมณ์ พูดถึงจิตของเราแล้วมันมีความสงบอยู่เฉยๆ มีความสงบยิ่ง "เหมือนกับใบไม้ที่ไม่มีลมมาพัดมันก็อยู่เฉยๆ ถ้ามีลมมาพัดมันก็กวัดแกว่ง"

มันเป็นเพราะลมมาพัดและมันก็เป็นเพราะอารมณ์ "มันหลงอารมณ์ ถ้าจิตไม่หลงอารมณ์แล้ว จิตก็ไม่กวัดแกว่ง ถ้ารู้เท่าอารมณ์แล้วมันก็เฉย" เรียกว่าปกติของจิตมันเป็นอย่างนั้น .. "
"สุภัททานุสรณ์"

(หลวงปู่ชา สุภัทโท)