เรื่องเด่น เรื่องเล่า "นักขุดกรุ"มือขลัง ขมังเวทย์ที่สุดในแผ่นดิน

สวัสดีครับอาจารย์วันวิ พี่ๆน้องๆทุกท่าน
อนุโมทนาบุญกับอ าจารย์วันวิ พี่ๆน้องทุกท่าน
ขอให้อาจารย์วันวิ พี่น้องทุกท่าน พบเจอแต่สิ่งดีๆ ชีวิตมีความสุข ไร้ทุกข์ไร้ภัย กิจการงานใดให้เจริญก้าวหน้ารุ่งเรือง เงินทองไหลมา สุขภาพแข็งแรง เฮงๆรวยๆ ทุกท่าน สาธุ

 

คำสอน ประโยคสนทนา "หลวงตาดำ" พระลึกลับในป่า น้องเดฯตัดตอนมาให้อ่านง่ายๆ เพียงกดขยายที่ภาพก็ได้อ่านเพลินๆ

วันนี้วันพระ ถือว่าอ่านเรื่องเล่า เคล้าคำสอนผสมความลึกลับ พอให้ตั้งจิตตั้งใจปฏิบัติธรรม...

ขอบคุณน้องเดฯ มีเวลาก็จัดมาได้เรื่อยๆ เรื่องที่ดีไร้พิษภัย มีความน่าสนใจ อ่านได้ไม่เบื่อ

 

การเล่าประกอบสั้นๆ ทำให้เรื่อง "พระในดง" มีความน่าสนใจมากขึ้น เล่าประสบการณ์ของ "คนต้นเรื่อง" เพิ่มเติมมาได้ครับ ถือซะว่าปลุกวิญญาณ "โลกทิพย์" ขึ้นมากระพริบในกระทู้

อนุโมทนาบุญช่วยวัดป่า วันธรรมสวนะ อายุ วรรณะ สุขะ พลัง

 

ฝนมาฟ้าขาวโพลน พื้นถนนชุ่มฉ่ำด้วยน้ำ มีคำเตือนน่าตกใจอีกระลอกว่า ฝนกับน้ำจะถล่มใหญ่หลายวันจนถึงวันที่ 25 ฝนห่าใหญ่จะตกต่อเนื่อง มวลน้ำมีโอกาสทะลักทลายอีกรอบ ทั้งเมืองกรุงกับหลายจังหวัด

อ่านและดูข่าวพวกนี้แล้ว "จิตตก"...ต้องใช้ "อุเบกขา" ช่วยว่า อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด เตรียมพร้อมรับมือ และอย่าเกรงกลัว อยู่ใต้ฟ้าอย่ากลัวฝน ผจญไปด้วยกัน เราเจอคนเดียว หัวเดียว กระเทียมลีบเสียเมื่อไหร่?!

ดูอย่างพุทธบุตร แม้ฝนฟ้าครืนโครมเปียกปอน ท่านก็ยังออกโปรดสัตว์ ไม่ยอมปล่อยคนทำบุญในวันพระรอเก้อ ร่วมอนุโมทนากันให้สบายใจ ในวันเปิดทำงานต้นสัปดาห์

 

น้องน็อตติดงานหายไปหนึ่งจันทร์ จันทร์นี้กลับมาตามนัด พรดีศรีสุพรรณฯครบถ้วนด้วยอักษรปิยวาจา อุดมสิริมงคลเช่นเคย รับไว้ด้วยความขอบพระคุณยินดี และส่งกลับไปสู่ผู้ให้หลายเท่าเร็วรี่

 

ผลธรรมะจะออกดอกออกผลเต็มที่
"หลวงปู่" ย้ำเตือนต้องปฏิบัติด้วย...
~~~~~~~~~~~~~~~

☆ พร่ำขอพร....วิงวอนพระ
ส่วนธรรมะ......ละเลยหน
ใคร่พ้นทุกข์..ลุกดั้นด้น
ฝึกฝนตน...เข้มข้นวัตร
☆ ท่องเจื้อยแจ้ว....แก้วขุนทอง
☆ สวดมนต์คล่อง..ต้องปฏิบัติ
☆ ขัดเกลาใจ.......ใสแจ่มจัด
☆ ครบไตรรัตน์....สวัสดิ์ผล!
--------------------

 

น่าเสียดายนะครับ สำหรับโครงการเรื่องน้ำ ของในหลวง ร.๙ ที่พระองค์ทรงวางรากฐานไว้ หากดำเนินการได้จนครบ น่าจะช่วยบรรเทาความทุกข์ร้อนของคน กทม.ได้แม้อาจจะไม่สมบูรณ์เต็มร้อย ก็คงจะไม่เป็นแบบนี้ ด้วยสภาวะการเปลี่ยนแปลงของภูมิอากาศและความเห็นแก่ตัวของมนุษย์ปัญหาเรื่องน้ำนั้น มีแต่จะหนักหนามากขึ้นเรื่อยๆ

 

วันที่ ๒๐ กันยายน พ.ศ. ๒๕๖๙ ตรงกับวันอังคาร ขึ้น ๙ ค่ำ เดือน ๑๑ ปีมะเมีย
ใส่บาตรในเช้าวันนี้
อนุโมทนาบุญร่วมกันครับ
สุทินนัง วะตะเม ทานัง อาสะวักขะยาวะหัง
นิพพานะ ปัจจะโย โหตุ ปัจจุบันเนกาเล

 

ความบกพร่องความเห็นแก่ตัวของนักการเมืองทั้งระดับท้องถิ่นกับระดับชาติ สมัยนี้มันช่างน่าตกใจ ไม่พูดถึงวิธีโกงกิน ปล้นชาติ ฟาดงบประมาณ ที่มันสรรหาโครงการตั้งขึ้นมาเพื่อทำมาหารับประทาน!

กทม.มี "แก้มลิง" ในพระราชดำริก็ถูกยกเลิกโดยใครก็ไม่รู้ แต่ใครมีอำนาจมากที่สุดของหน่วยงานนี้ ก็ต้องเป็นคนนั้นรับผิดชอบ จะโยนไปให้กระบือหรือไอ้ทุยตัวไหนไม่ได้เด็ดขาด!?

หากประเทศนี้ นักการเมืองระดับชาติระดับท้องถิ่นทุกระดับเดินตามรอยเบื้องพระยุคลบาท ทำตามพระราชดำริ ในหลวง รัชกาลที่ ๙ หลายเรื่องที่เป็นปัญหาก็จะบรรเทาเบาบาง โดยเฉพาะเรื่องน้ำท่วม ภัยแล้ง ฯลฯ

แต่ "ความพอเพียง" ไม่เปิดช่องให้ฝูงหมาไน มีอาหารรับประทาน พวกนักการเมืองจึงต้องแหกกฏ ทั้งที่มันรู้ดีแก่ใจว่า...นี่คือ "ของดี" ที่ทำจริงแล้ว แก้ไขปัญหาได้มาก เพียงแต่ทำจริงเมื่อไหร่ ไม่เหลือ "เนื้อโอชะ" ไว้สวาปามเท่านั้นเอง

เขียนหรือพูดไปก็ป่วยการ ตราบที่ไม่มีอำนาจ ปราศจากวาสนาบารมีที่จะยื่นมือเข้าไปเผือกได้ ก็จำต้อง "เกิดเป็นไทยแล้ว แจวดีกว่า"-ฮ่า

 

วันข้างขึ้น ๙ ค่ำตามหลักของคนกินเจ หรือ "เทศกาลกินผัก"เมืองใต้ ถือเป็น "วันส่งพระ" ที่มาโปรดสัตว์กลับคืนสู่สวรรค์...!

ค่ำคืนนี้ แดนใต้หลายจังหวัดคงอึกทึกกับ "ประทัด-ส่งพระ-ส่งเจ้า" อย่างมโหฬาร รวมแล้วหลายที่ "หลายล้านนัด" เงินทองสะพัดสะพรั่งในการท่องเที่ยว!!!

เราชาวพุทธ ที่สามารถกลมกลืนไปกับทุกเทศกาลอันเป็นมงคล ก็น้อมนำจิตรับพรพระดีทุกสวรรค์ชั้นฟ้า ที่ชาวจีนเชื่อกันว่าลงมาโปรดสัตว์ทุกเพศทุกวัยในช่วงนี้

รับพรดีแล้ว ร่วมอนุโมทนาบุญใส่บาตร อย่าได้ขาดตามวิสัยชาวพุทธที่มั่นคง!

 

คุณอาครับ
กระทู้เข้าปีนี้
สู่ปีที่11ครับ

ชราก็ชราอีก
เด็กๆสู่วัยรุ่น
กระทู้ก็ยังคงเบ่งบาน
ให้ผลที่งดงามกับชาวกระทู้ฯ

 

@spaiderman รอต่อไป มุลอยน้ำไปอยู่แม่น้ำสะแกกรัง @wanwi มุแบกเป้อยู่อีกหลายวัน มาปฏิบัติแบบงงๆ

 

...สุขสันต์วันเกิด"นักขุดกรุ"ครับ...ปีนี้ลืมไปเลย อิ อิ... ผมโอนเรียบร้อยแล้วครับ...

 

นั่งเคาะ นั่งจิ้มหลับๆตื่นๆ วันคืนล่วงไป สมดังวลี "เวลาและวารี ไม่เคยคอยใคร" เผลอหน่อยเดียวก็ครบ 10 ปีที่มาประจำการอยู่กระทู้นี้ มียอดวิวกว่า 23 ล้าน ยอดไลค์ ทั้งเลิฟและอาจมีไม่รักบ้าง มากกว่า "หนึ่งล้านหนึ่งแสนไลค์-น่าเหลือเชื่อ" !!!

หากเปรียบเป็นคะแนนเลือกตั้ง เขาเรียก "คะแนนบริสุทธิ์" ทุกเม็ด ไม่มีการแอบเปิดหีบเอง แล้วหย่อนคะแนนเอง-ฮ่า

ขอบคุณน้องบานชื่นที่ทักเตือนความจำ ขอบพระคุณผู้อ่าน ผู้ติดตาม ผู้ร่วมบุญ-ทานบารมีไม่ท้อถอยทุกท่าน บุญกุศลใดที่กระทู้กับสมาชิกกระทำไว้ จงส่งผลดียิ่งยวดแด่ท่าน ดังคำอธิษฐานทุกประการ อย่าได้รอรี!

 

'จารย์มุ วางใจ พักจิต หยุดรบกับเหล่าศิษย์ชั่วครู่ หนีไปชาร์จแบตฯเติมพลังด้วยกระแสบุญใกล้สายน้ำสะแกกรัง

แต่ระยะนี้ หน้าน้ำ หน้าข้าว อย่าประมาทเผลอไผลอยู่ใกล้น้ำนานเกินไป และที่บอกว่าไปปฏิบัติแบบงงๆ ก็แสดงว่า สติสัมปชัญญะการควบคุมจิต กาย สมาธิ ยังไม่หนักแน่นพอ

ปฏิบัติแล้วอย่างงครับ เรื่องของบุญไม่ใช่รบรากับลูกศิษย์ อย่างหลังนี้สมควร 'งง' ผสม "เง็ง" (งงยกกำลังสิบ)กับเด็กสมัยนี้-ฮ่า!!!

โมทนาบุญครับ

 

ปกติน้องคัาภีร์เป็นมือแรกที่คอยเตือนเรื่องวันครบรอบของกระทู้ ปีนี้น้องบานชื่นปาดหน้าแย่งซีนไปก่อน ก็มิเป็นหยังดอก ถึงอย่างไรก็ล้วนก่ากี่นั้ง ญาติมิตรรักนักเพลงนักอ่านนักทำบุญเก่าแก่ที่ตามกันมาตั้งแต่ก้าวแรก ถึงก้าวปีที่ 10 ก็ยังเหนียวแน่น...

ถ้าเป็นการเขียนหนังสือมืออาชีพ เขียนแล้วได้เงิน ได้ค่าโฆษณา รวยตายชัก!!!

เด็กแจ้งให้ทราบเรื่องโอนแล้วเมื่อวานครับ ขอบคุณและโมทนาขออนุญาตลงเลขจัดส่งตรงนี้...

--JD 2383 5230 8 TH พลิ้ว

 

☆ 'เรื่องเล่า~นักขุดแร่' ☆
~~~~~~~~~~~~~~~
"พ่อท่านแหวง อาภาคโร" วัดคึกคัก
'เปลวเพลิงแห่งศรัทธา-อันดามัน"!!
===============
☆ เปี่ยมศรัทธา..ปาฏิหาริย์เกิด
ย้ำคุณเทิด......ครูเลิศศรี
ชีวีปลอด......รอดรู้ดี
พ่อท่านนี้....ชี้ช่องทาง
☆ โลกมีแจ้ง..แฝงเงามืด
☆ บ้างจืดชืด..วืดเลือนราง
☆ ต่างแต่กรรม..ชักนำสร้าง
☆ ทุกเรือนร่าง.....ต่างวาระ!
~~~~~~~~~~~~~~~
☆☆☆☆☆ ตอนที่ 5
--------------------
■ ต่างกรรม-ต่างวาระ ■
===============
เสี่ยทอง(นามสมมติ) หาใช่เสี่ยตัวจริง แต่ชอบทำตัวอวดรวย ทำเป็นเสี่ย พรรคพวกเลยขนานนามว่า "เสี่ย" สาสมหัวใจ!

เช้านี้ เขาจอดรถหน้าวัด แล้วเดินเทิ่งๆเข้าไปที่ศาลาไว้ร่าง "พ่อท่านแหวง" จุดธูป 9 ดอก บอกกล่าวในใจ...

"ลูกขอพรพ่อท่าน ให้ลูกรอดปลอดภัยเหมือนทุกเที่ยว ทุกคราวเถิด"!!!

ปักธูปในกระถาง กราบงามๆ 3 ที เสี่ยทองก็เดินไปขึ้นรถสตาร์ทเครื่อง บึ่งไปบนถนนเพชรเกษม สายหลักสายเดียวทางเข้าเกาะไข่มุกอันดามัน

จากวัด ซัดความเร็วไม่เกินร้อยต่อกิโล ไม่ทำตัวตีนผี ไม่เกิน 30 นาทีล้อรถก็เหยียบตีนสะพานสารสิน เสี่ยยกมือลูบคลำพระเครื่อง "พ่อท่านแหวง" เนื้อผงรุ่นแรกที่แขวนจนเนื้อเริ่มบอบช้ำ สูดลมหายใจลึกแล้วจอด หน้าด่านตรวจรอถึงคิวตนเอง ท่ามกลางรถรอตรวจตราเข้มงวดอีกนับสิบคัน เจ้าหน้าที่พลุกพล่านเป็นสิบคนพอๆกัน

รอสิบนาทีเศษ เจ้าหน้าที่ด่านโบกมือให้เคลื่อนรถเข้าเทียบที่ตรวจ เสี่ยทองขยับรถช้าๆ แม้จะผ่านเหตุการณ์แบบนี้เป็นสิบๆหน แต่ก็ยังใจเต้นระทึกมิเป็นส่ำอยู่ดี

เจ้าหน้าที่หนุ่มๆ ชะโงกหน้าเข้ามาดูในรถเก๋งกลางเก่ากลางใหม่ขนาดเล็ก ชี้ให้เปิดคอนโซล เปิดหลังรถ เปิดท้ายรถ เอากระบองเคาะๆเบาๆ แล้วปิดปัง สั่งให้ไปได้

เสี่ยทองถอนหายใจ เป่าปากพรืด หมุนพวงมาลัยพ้นด่านตรวจ ความเครียดติดปีกโบยบินหายปลิดทิ้ง เปิดวิทยุรถฮัมเพลงเบาๆสบายอารมณ์

ก่อนเข้าตัวเมืองเกือบสิบกิโลเมตร เสี่ยเลี้ยวเข้าทางแคบๆเล็กๆ ลัดเลาะไปตามสวนมะพร้าวที่แน่นขนัด เบื้องหน้าเป็นหาดทรายขาวสะอาดดุจเอาแป้งขาวโรยไว้ข้างหน้า สัมผัสเสียงคลื่นทะเลกระหน่ำครืนโครม ลมทะเลตึงตังกรูเกรียว เหนียวตัวบ้าง แต่ธรรมชาติแท้ๆชื่นใจชะมัด!

เขาจอดรถหน้าบ้านชั้นเดียวครึ่งปูนครึ่งไม้ บีบแตรให้สัญญาณ 3 ครั้ง ประตูเปิดออก ชายวัยกลางคนเดินยิ้มมาที่รถ

"เรียบร้อยดีนะ เยอะมั้ยเที่ยวนี้"?

2 คำถาม เสี่ยทองรวบตอบทีเดียว...

"พอได้อยู่ มาช่วยกันรื้อชั่งดูสิ"

ทั้งคู่เปิดรถ แงะแผ่นหนังที่ปิดหลอกตาด้านข้างคนขับออก หยิบถุงออกมาวางเรียง แต่ละถุงหนักเบาไม่เท่ากัน ด้านข้างคนขับ-คนนั่งกับด้านข้างผู้โดยสาร ถูกลอกแผ่นพรางตาออกอย่างระมัดระวัง ถุงขนาดต่างๆ มีตาชั่งน้ำหนักเตรียมพร้อมจากในบ้าน เด็กหนุ่มเป็นลูกมือ จับชั่งแล้วขานตัวเลข จดลงสมุด

กระโปรงหลังที่เคยถูกเปิดตรวจลวกๆจากเจ้าหน้าที่ ถูกเปิดอีกครั้ง คราวนี้เขาลอกแผ่นหนังคลุมพื้นออก ในช่องเล็กที่เก็บยางสำรองไม่มียางรถ แต่มันถูกดัดแปลงเป็นช่อง ถุงเล็กถุงน้อยซ่อนอยู่เต็ม

" สองร้อยยี่สิบกิโล"...เด็กหนุ่มขานน้ำหนักเมื่อชั่งเสร็จ

แร่ทั้งหมด ถูกเปิดถุงผ้าเทลงภาชนะที่เตรียมไว้ ชายกลางคนขยุ้มเนื้อแร่ขึ้นมาเต็มกำ นิ้วบดขยี้ ปล่อยทองคำสีดำมะเมื่อม ไหลพรูผ่านง่ามนิ้ว ด้วยความชำนาญเหนือชั้นกับการคลุกคลียาวนาน เขาพยักหน้าพึงพอใจ

"ของดี ไม่มีขี้แร่ปน คิดเงิน จ่ายตัง"!?

เสี่ยทองฟาดเงินก้อนโต เข้ากระเป๋า ยิ้มกริ่มโบกมือลาเจ้าของบ้าน ซึ่งอันที่จริงเป็นตัวแทนรับซื้อแร่ส่งให้ "นายหัว" หลายซุ้ม

หมุนพวงมาลัยกลับรถญี่ปุ่นคันเล็ก บรรทุกน้ำหนักสองร้อยกิโล หรือข้าวสารกว่าสองกระสอบ ด้วยวิธีเฉลี่ยน้ำหนักไปทั่วคันอย่างชาญฉลาด ทำให้ไม่เกิดอาการหนักแอ้ก ล้อแบนจนผิดสังเกต วิ่งออกไปทางเดิม บึ่งเข้าเมือง เตรียมใช้ชีวิตสำราญสักวันสองวันบนเกาะสวรรค์ทะเลใต้!!!

สถานการณ์คนทำแร่ในยามนั้น ไม่ราบรื่น เมื่อมือของรัฐหมดความอดทนกับขบวนการแร่เถื่อน และออกกฏหมายควบคุมเข้มงวด ทุ่มทุน ทุ่มงบมหาศาลปราบปรามการขนแร่เถื่อนทางทะเลจริงจัง บังคับกลายๆให้การซื้อแร่-ขายแร่ต้องผ่านช่องทางที่รัฐจัดไว้ให้ เช่น องค์กรเหมืองแร่ ฯ เป็นต้น

แต่ราคาที่องค์กรของรัฐรับซื้อกับราคาที่คนทำแร่เถื่อนรับซื้อ มีช่องว่างต่างกันเหมือนรางวัลหวยใต้ดินกับหวยบนดิน

ยิ่งราคารับซื้อของพ่อค้าเกาะสิงคโปร์ ต่างกันกิโลเป็นร้อยๆบาทสำหรับแร่ที่ขนไปประเคนให้ในช่องทางผิดกฏหมาย

ขบวนการแร่เถื่อน จึงต้องพลิกแพลงสารพันวิธีเพื่อเลี่ยงการนำแร่เข้าสู่กระบวนการถูกกฏหมายที่รัฐจัดให้!

คนรับซื้อแร่ ที่เคยซื้อมากองๆไว้ในบ้านหรือที่ทำงาน ก็ต้องเลี่ยงบาลีทุกวิถีทาง เพราะรัฐส่งหน่วยสืบหน่วยปราบออกจับหนักหน่วง ไม่ยอมรามือ คนที่เคยซื้อแร่โดนจับ โดนยึดของหัวหดตดหาย

แต่ถามว่า คนทำงานด้านนี้ เข็ดชนิดขี้อ่อนขี้แก่หรือเปล่า???

ตอบได้เลย...ไม่มี!!!

ตราบใดที่ช่องว่างราคาของหลวงกับของราษฏร์ต่างกันกิโลเป็นร้อยหรือกว่าร้อย บวกกับแร่ส่งออกวิถีมืดได้ราคาที่แพงลิบ

มีคนพร้อมเสี่ยงดวง วัดดวง เลี่ยงภาษี เลี่ยงหนทางถูกต้อง ไปแสวงหาหนทางร่ำรวยทางลัดเสมอ!

เสี่ยทองเป็นหนึ่งในหลายร้อยคนที่พบช่องทางนี้...หะแรก เขาซื้อแร่ทีละน้อยด้วยทุนรอนน้อยนิด เอาแร่ใส่กระเป๋ากางเกงสักสิบยี่สิบกิโล แล้วตีตั๋วนั่งรถประจำทางไปขายเมืองใหญ่ ได้กำไรทีละครึ่งพันเต็มที่ไม่เกินหนึ่งพัน ก็ถือว่ามากโขต่อวัน ในห้วงค่าแรงกรรมกรวันละไม่กี่สิบบาท!

เขาเปรียบเสมือน "กองทัพมด" พวกขนสินค้าเถื่อนแถวชายแดนปักษ์ใต้ ต่างกันที่เขาเป็น "กองทัพมด" ในเมือง บินเดี่ยว เป็นอิสระไม่ขึ้นตรงกับใคร พ่อค้ารับซื้อคนไหนให้ราคาสูง ก็ขายคนนั้น

ไม่มีใครมาจ้องจับผิดเอาเรื่องหรืออิจฉา เพราะปริมาณค้าขายช่วงแรกๆของเขามันน้อยเสียจนคนมีชั้นมีระดับ เปรียบเปรยได้ว่า...กำไรไม่พอเอามาขัดถูขี้ฟัน!?!

เมื่อสะสมทุนได้ก้อนหนึ่ง เขาตระวณรับซื้อมากขึ้น อาศัยหัวไว ไหวพริบเยี่ยม ไม่นานก็สามารถสะสมแร่ได้ก้อนใหญ่ เก็บไว้ในเล้าหมูหลังบ้าน

วันดีคืนร้าย เจ้าหน้าที่หน่วยปราบบุกตลุยค้นแร่ที่ชาวบ้านทั่วไปเก็บสะสมตามบ้าน ตามที่ "สาย" ชี้เป้า...!

นิ้วเพชรของสายชี้มาที่บ้านเสี่ยทอง แต่เจ้าหน้าที่ค้นไม่เจอแร่สักเม็ด เพราะเมินมองข้ามเล้าหมูที่มีหมูอยู่ 3-4 ตัว กับปลักขี้เลน ปลักตมขี้หมูโชยกลิ่นชวนอ๊วกเต็มเล้า

เสี่ยทองรอดหมดตัวอย่างปาฏิหาริย์ วันเจ้าหน้าที่บุกค้น เขารู้ล่วงหน้าก่อนหลายชั่วโมง แต่ไม่มีปัญญาย้ายทรัพย์หนี เพราะของหนักขนย้ายต้องใข้เวลาไม่ต่ำกว่าค่อนวัน

เรื่องใหญ่สุดก็คือขนออกไปก็ไม่มีที่เก็บ ไม่มีบ้านใครยอมรับฝากของร้อน... ดังนั้น เสี่ยทองจึงจุดธูปบอกกล่าวต่อหน้ารูปถ่าย "พ่อท่านแหวง" กับ พระเครื่องในคอ ขอให้รอดพ้นจากหายนะหนนี้

ปาฏิหาริย์มีจริง เล้าหมู ขี้หมู ช่วยรอดพ้น แต่ด้วยอิทธิบารมีความศักดิ์สิทธิ์พ่อท่านช่วยด้วยหรือไม่ ก็ยากที่จะฟันธง

ทว่า...ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ เพราะเพื่อนฝูงเสี่ยทอง หลายคนก็โดนตรวจจับตรวจยึด หลายคนหน้ามืดไปตามๆกัน บางคนขนาดเอาของโยนลงในบ่อน้ำกลางบ้าน ยังไม่รอด!!!

(((ยังมีต่อ)))