เรื่องเด่น เรื่องเล่า "นักขุดกรุ"มือขลัง ขมังเวทย์ที่สุดในแผ่นดิน

สวัสดีคุณอา และสมาชิกทุกท่านครับ ...

 

กำลังจะพักนิ้ว พักสายตาที่เริ่มล้าบ่อยในระยะหลัง น้องคัมภีร์มีน้ำใจก็อปปี้ยอดผู้เข้าชม ยอดผู้อ่านหลายร้อยให้ดูชื่นใจ ทั้งเป็นกำลังใจพอคลายความเมื่อยล้า

ขอบคุณน้องคัมภีร์อย่างแรง และทุกท่านที่เข้ามาอ่าน ให้มีความสุขกับอรรถรสครบถ้วน ท่านใดอยากทักทาย หรือเสวนาเรื่องอันใด ก็เชิญเคาะเข้ามาได้ ยินดีต้อนรับเสมอครับ

 

การพนัน
การ เล่นหวยทายเบอร์ นี้
ถือว่า ผิดศีล
บ้างก็ว่า เป็นการเสี่ยง โชค
เสี่ยง ดวง
ได้บ้าง เสียบ้าง
แต่ ก็ ไม่ใช่หนทาง แห่งความร่ำรวย
ถึงร่ำรวย ก็ไม่มีความสุขใจอยู่ดี
มันร้อนใจ ถึงเวลา ก็ ต้องไป
ไป เที่ยวเล่น ใช้ชีวิตดำเนินไป
ในหนทาง แห่ง ความฉิบหาย
เรียกว่า มัวเมา หมดเนื้อ หมดตัว
เป็นหนทาง นำไปสู่ การทำชั่วบาปต่างๆ
นี่ เป็นโทษ ของการพนัน
ทางธรรม เรียกว่า ผิดศีล
ทางโลก นี่ เรียกว่า ผิดกฎหมาย
ดังนี้เป็นต้น

(หลวงปู่โต๊ะ วัดประดู่ฉิมพลี)

 

รถขุด XCMG รุ่น XE60DA ขนาด 6 ตัน ออกเดินทางจากชุมพรสู่วัดเขาศาลาอตุลฐานะจาโร ถวายหลวงพ่อเยื้อน ขันติพโล เพื่อใช้ในงานปกป้องชายแดน งานสาธารณะประโยชน์ และกิจการงานของวัดเขาศาลาอตุลฐานะจาโร



รายนามผู้ร่วมบริจาคสมทบทุน
1 คุณอาธิคม แนวประเสริฐ 200
2 คุณมาณพ เรืองพงศ์ 200
3 คุณสิณฑ์ กายบริบูรณ์ 10
4 คุณชยกร เขมพฤทธิ์ 30
5 คุณรัตนกร รักตัว 10
6 คุณธนูศิลป์ ลิ้มทอง 500
7 คุณศลายุทธ ดอนปัดสา 10
8 คุณภัคพล ชุ่มชื่น 1,000
9 คุณเดชา คำสุนา 300
10 คุณธรรมรัตน์ กิตติศิริพัฒน์ 20
11 คุณอภิชิต อสนทวีสุข 500
12 คุณเสาวคนธ์ สุขรักษ์ 10
13 คุณศรีศักดิ์ รักษ์สุวรรณ 20
14 คุณทัชาวุทธิ์ พุทธิสมบัติ 50
15 คุณนุภาดล สิทธิจันทร์ 20
16 คุณปุณยาพร น้อยกาญจนะ 1,000
17 คุณสุภัตรา อาวุธ 500
18 คุณมนต์ชัย เที่ยงแท้ 500
19 คุณสุพรรณา นิลสุวรรณ 100
20 คุณพงศ์นริศ เลาหวิเชียร 100
21 คุณวทันยู ท่าชัน 10
22 คุณรุจิรดา สุขสานต์ 100
23 คุณสุมิตร บุญเช้ง 100
24 คุณวิชา ตู้แก้ว 5
25 คุณศิริพงศ์ ธรรมสอน 19
26 Waththai Chumtakun 59
27 คุณรัชติพงษ์ ทรัพย์อุดม 10
28 คุณปรีติ จันทรวิทุร 1,000
29 คุณอัษฎางค์ สายแสง 100
30 คุณจตุพร บุญแก้ว 50
รวมเป็นเงินทั้งสิ้น 6,533
ผมร่วมสบทบให้ครบ 10,000 บาท โอนเข้าบัญชีวัดเพื่อเป็นค่าน้ำมันให้กับรถสไลด์ที่ทางวัดส่งมารับรถขุดในครั้งนี้



ขอบพระคุณทุกรายนามที่ร่วมสละทรัพย์มาในครั้งนี้ ผมถือว่าทุกท่านได้มีส่วนร่วมในการถวายรถขุดในครั้งนี้ด้วยทุกประการ และต้องขออภัยในความล่าช้า เนื่องจากสภาพลมฟ้าอากาศไม่ค่อยอำนวยและด้วยสุขภาพของผมเองที่ต้องเข้านอนรักษาตัวในโรงพยาบาล จึงทำให้การส่งมอบต้องล่าช้าออกไปจากกำหนดการเดิม

 

พี่พัฒนาครับ มาถึงเมื่อไหร่รบกวนแจ้งในเพจนี้ด้วยนะครับ บ้านผมอยู่ห่างวัดเขาศาลาประมาณ 40 กิโล จะไปร่วมเป็นเกียรติด้วยครับ หรือมีอะไรจะให้ช่วยดูแล โทรหาได้เลยครับ 0932228226 ขอบพระคุณครับ

 

วันที่ ๑๑ กันยายน พ.ศ. ๒๕๖๙ ตรงกับวันอาทิตย์ แรม ๑๕ ค่ำ เดือน ๑๐ ปีมะเมีย
เอาของไปส่งตายาย และอาหารไปวัดในเช้าวันนี้
อนุโมทนาบุญร่วมกันครับ
สุทินนัง วะตะเม ทานัง อาสะวักขะยาวะหัง
นิพพานะ ปัจจะโย โหตุ ปัจจุบันเนกาเล

 

ขอบพระคุณเป็นอย่างมากเลยครับ ณ เวลา 9.30 น. คนขับแจ้งว่าเพิ่งจะถึงสมุทรสาครครับ ระหว่างทางมีฝนตกขับไปเรื่อย ๆ ครับ น้องคนขับรถน่าจะเป็นคนบ้านเดียวกันกับคุณเทพเลยครับ

รถไปถึงสังขะน่าจะค่ำคืนนี้ครับ คนขับคงจะนอนพักผ่อนก่อน และจะนำไปลงที่วัดในวันพรุ่งนี้ ผมขอให้คุณเทพช่วยเป็นตัวแทนผมในการถวายรถให้กับทางวัดด้วยเลยนะครับ เอกสารทั้งหมด รวมทั้งกุญแจอะไหล่ ฝากไปกับน้องคนขับรถแล้วครับ ส่วนรถจะเข้าไปที่วัดช่วงเวลาไหน เดี๋ยวผมจะให้น้องคนขับโทรแจ้งคุณเทพก่อนนะครับ

 

วันพระใหญ่ในเทศกาล'กินเจ'
"หลวงปู่" สำทับอย่าเป็นผีพนัน...
~~~~~~~~~~~~~~~
☆ สุราพาชี....กีฬาบัตร
ทางวิบัติ........ชัดแจ่มแจ้ง
พลิกแพลงยั่ว..มัวเมาแทง
เสียไส้แห้ง.....แรงผีร้าย
☆ ต้นเหตุชั่ว..พัวพันกรรม
☆ กล้ากระทำ..รียำใหญ่
☆ ไปปล้นฆ่า.....อาชญาภัย
☆ ไฟผลาญใจ.....กายร้อน ทุรน!

 

มาแล้วครับ บุญใหญ่เหมือน "บุญกฐิน" ก่อนกำหนดกลายๆ ได้ร่วมครั้งนี้เท่ากับมีส่วนทำนุบำรุงพระพุทธศาสนา และร่วมพลังปกปักรักษาประเทศชาติ ทำทีเดียวได้ครบทุกสถาบัน

อย่ากระนั้นเลย มอบกวีน้อยๆให้สักบท....

☆ บุญเป็นตัน..วัน"กินเจ"
ทำอย่างเท่......มิเฉไฉ
ยิ่งใหญ่จริง....ไม่ทิ้งไทย
ชายแดนไกล..ได้ใช้ทันที
☆ กราบผลบุญ..หนุนนำช่วย
☆ รุ่งโรจน์รวย...สวยสุขี
☆ มั่งมีโภคผล....ล้นชีวี
☆ โรคภัยหลีกลี้..ปีชาติ แช่มชื่น!

โมทนาบุญแด่ผู้เสียสละและผู้ร่วมบริจาคทุกท่านครับ!

 

คุณเทพในฐานะคนพื้นที่ เปรียบเสมือน "เจ้าถิ่น" เสนอตัวช่วยอำนวยความสะดวก ก็จะทำให้งานใหญ่เป็นตันนี้ราบรื่นยิ่งๆขึ้น โมทนาในจิตใจอันยอดเยี่ยมเพื่อส่วนรวมของคุณเทพด้วย...

กุศลอันประเสริฐทุกประการที่บังเกิด จงส่งให้หน้าที่การงาน เงิน และครอบครัว มั่นคง ผาสุกตลอดไปครับ

 

คุณพัฒนาแจงรายละเอียดถี่ถ้วน บุญครั้งนี้ได้คุณเทพเจ้าถิ่น เป็นผู้มอบแทน เรียบร้อยแน่นอน โมทนาแด่ผู้เสียสละแรงทรัพย์ แรงกาย แรงใจ อีกครั้งครับ

 

กลับมาที่งานบุญประจำวัน แต่เพิ่มรายการพิเศษ เป็นวัน "ส่งตายาย" ในเทศกาลเดือน ๑๐ เมื่อลูกหลานดูแลบรรพบุรุษ รวมทั้งวิญญาณเร่ร่อนไร้ญาติสัมภเวสี อิ่มหนำสำราญดีแล้วในช่วงหลายวันที่ผ่านมา ก็ถึงเวลาส่งทุกท่านเดินทางกลับจากที่มา เพื่อผู้ควบคุมดูแล ผู้อนุญาต ไม่หนักใจว่า มีการแหกคอกหนีไปเกิด ก่อนกำหนด!!!

ทำบุญใส่บาตรยามเช้าเองแล้ว ก็อย่าลืมร่วมอนุโมทนาบุญทางใต้อีกสักครั้ง เป็นบุญยกกำลังสิบ ในเดือนสิบ จะหยิบจับสิ่งใดในภายภาคหน้า ย่อมได้พลังบุญหนุนส่ง นำพาราบรื่น!

 

☆ "เรื่องเล่า~นักขุดแร่" ☆
===============
"พ่อท่านแหวง อาภาคโร"วัดคึกคัก
'เปลวเพลิงแห่งศรัทธา-อันดามัน"!
~~~~~~~~~~~~~~~
เหรียญ 2517 ออกครั้งแรกในปีที่ท่านมรณภาพ ปี 2517 เป็นเหรียญเกือบทันท่าน แจกให้ทำบุญในปีนั้น รูปอาร์มเสมาสวยงามมาก เป็นเหรียญยอดนิยมอีกหนึ่งรุ่น ประสบการณ์เพียบ!

ปัจจุบันมีราคาหลักพัน-พันกลางในเหรียญสวยๆ และหาไม่ง่ายนัก เฉพาะแถบถิ่นอันดามัน อย่าไปหา

((( ขอบคุณภาพงามๆ ของยูสเซอร์ "ท่าหน่อไม้" นำลงประมูลใน "เว็ปยู" เมื่อสิบปีที่แล้ว ขออนุญาตนำมาถ่ายทอดเป็นวิทยาทาน)))

-------------------------
☆ "พ่อท่านแหวง"..แสงชีวิต
แหวกลิขิต..........นำศิษย์ข้าม
ยามคลื่นยักษ์....หนักหน่วงหาม
เหนือน้ำคราม..คงความคลาดแคล้ว
☆ "สึนามิ"...........พิชิตเกลี้ยง
☆ กวาดไม่เลี้ยง..เดี้ยงทิวแถว
☆ แนวชายฝั่ง.....ฝังจอดแจว
☆ ใครรอดแล้ว...แจ่มแจ๋วจริง!
~~~~~~~~~~~~~~~~

☆☆ ตอนที่ 4 (ต่อ) ☆☆
===============
● สึนามิ-นรกอันดามัน ●
~~~~~~~~~~~~~~~

พลังเฮือกสุดท้ายที่ผมทุ่มเท เหนี่ยวกิ่งไม้เอาไว้ บวกกับตีนทั้งสองข้างเกี่ยวกระหวัด รัดลำต้นอวบหนากว่าโคนขาผมไม่มาก ทำผมค้างเติ่งเหมือนลิงค่างอยู่บนยอดไม้

เหลือเชื่อ...เมื่อเห็นภาพภายหลัง ไม้ต้นนั้น ยืนโด่เด่อยู่ท่ามกลาง ไม้ใหญ่ที่โดนพลังคลื่นนรกโค่นล้มระเนนระนาดรอบตัว

เป็นไปไม่ได้เลยที่ไม้ต้นนี้ สามารถยืนหยัดต้านคลื่นยักษ์มฤตยูได้ มีอย่างเดียวคือคลื่นยักษ์ "แหวก" ผ่านมันไป

ห้วงเวลานาที โมงยามหฤโหด ผ่านไปอย่างทารุณความรู้สึกแสนสาหัส เสียงโครมครามโผงผางของพลังทำลายล้างสิ่งกีดขวางค่อยสร่างซาลงทีละน้อย

ผมไม่รู้เวลานาทีว่าผ่านไปกี่ชั่วโมงแล้ว เพราะนาฬิกาข้อมือครูดกับต้นไม้ สายขาดสะบั้นหายไปในสายน้ำ แต่ยังโชคดีที่สุด เชือกร่มบนคอกับเหรียญ "พ่อท่านแหวง" ยังอยู่เป็นขวัญกำลังใจ...

ด้วยร่างกายที่แข็งเกร็ง กระทั่งเป็นตะคริวสุดทานทน ผมคลายมือคลายขา ปล่อยร่างทิ้งดิ่งลงเบื้องล่าง ในห้วงคำนึงคิดว่า ถ้าน้ำยังมากก็ต้องจมน้ำตายหลีกเลี่ยงไม่ได้...!

ใจยังสู้ แต่สังขารไม่ไหวหมดเรี่ยวแรง หมดปัญญารักษาตัวรอด!!!

อัศจรรย์เกิดอีกหน ร่างที่เหมือนผ้าขี้ริ้วหรือใบไม้ร่วงหล่นจากต้น ตกพลั่กลงบนน้ำที่ลึกช่วงหัวเข่า คลื่นยักษ์หยุดสำแดงฤทธิ์นานแล้ว เหลือทิ้งมวลน้ำไว้ ส่วนหนึ่งกำลังถอยลงทะเล

ผมพลิกตัว หันหน้าไปทางฝั่งทะเล คลานต้วมเตี้ยมหมดสภาพกลับไปที่ถนน เผื่อมีรถผ่านมา จะได้รับการช่วยเหลือ

เมื่อมือเท้าหัวเข่าสัมผัสพื้นแข็งของยางมะตอย มีน้ำท่วมอยู่เลยตาตุ่ม ผมก็ทิ้งตัวนอนหงาย ปล่อยน้ำไหลผ่านตัว ไม่รับรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นสลบไสลไปอีกรอบ หลับคากลางน้ำเหมือนปลาตาย

เวลาผ่านไปอีกเนิ่นนานในความรู้สึก ความหิว ความเจ็บปวด เหนื่อยล้า กระตุ้นผมลืมเปลือกตาขึ้น ริมฝีปากแตกระแหงแห้งผาก ลำคอปวดแสบปวดร้อน ความรู้สึกเหล่านั้น ผนึกในทรงจำยากลืมเลือน!

ผมเบิกตาพร่ามัว ผงกหัวเล็กน้อยมองไปรอบตัว...คุณพระช่วย! ฟ้าเริ่มมืด รอบกายมีแต่สิ่งปรักหักพัง รถสี่ล้อพลิกตะแคง บางคันหงายท้องชี้ฟ้า เงาตะคุ่มเหมือนร่างคน นอนเกลื่อนทั่วไป

นี่มัน "สุสาน" ชัดๆ ใช่สถานที่คนเป็น สิ่งมีชีวิตเคยอยู่ที่ไหนกัน???

ผมมาทราบทีหลังว่า เมื่อเกิดเหตุ ทางการต้องใช้เวลาหลายชั่วโมง ในการปิดกั้นสถานที่โดนคลื่นถล่มทุกแห่ง ทำให้การช่วยเหลือเร่งด่วนเฉพาะหน้าเชื่องช้า การช่วยช่วงแรกเกิดจากคนรอดตายที่ยังพอไหว และชาวบ้านที่ไม่โดนน้ำถล่ม รวมกำลังกันออกช่วย

รวมทั้งนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติที่หลบภัยพ้นอยู่บนชั้นสูงของโรงแรมทุกแห่ง พลังคนต่างชาติช่วยคนรอดได้มากน่าทึ่ง!

เสียงเดินลุยน้ำจ๋อม จ๋อม มาทางผม กับเสียงเอะอะมะเทิ่งโวยวาย ให้ช่วยตรงนั้น ดูทางนี้เริ่มได้ยินใกล้เข้ามา ผมพยายามส่งเสียงแต่ลำคอแสบ แหบพร่า ไม่มีเสียงใดหลุดรอดออกมา...

"เฮ้ ยู ยู"...เสียงกับสำเนียงไม่คุ้นเคยมาถึงตัว จำได้ว่ามือใหญ่จับหัวผมขึ้นพาดหน้าตัก อีกมือก็ตบหน้าเบาๆ

ผมยกมืออ่อนระโหยจับมือเขาไว้ ให้สัญญาณว่า ยังไม่ตาย!!!

เขาตะโกนส่งเสียงภาษาต่างชาติเร็วปรื๋อไปทางพรรคพวกที่กรูเข้ามาช่วย หลายมือยกขา ยกแขน ประคองผมขึ้นรถเข็นชั่วคราว

จากนั้นผมก็สลบเหมือดไม่รู้เรื่อง รู้ราวอีกหน ลืมตาฟื้นก็เห็นตัวเองอยู่ในโรงพยาบาลที่แออัดคับคั่งด้วยผู้ป่วย ผู้บาดเจ็บหนัก-เบา แต่รอดจากคลื่นมหาภัย เป็นโลกที่โกลาหลอลหม่านวุ่นวายที่สุดในชีวิต

ผมไม่เคยมีโอกาสขอบคุณ ชาวต่างชาติที่ช่วยชีวิต รู้แต่ว่าพวกเขาต้องเป็นนักท่องเที่ยวที่รวมกลุ่มกันออกช่วยผู้รอดชีวิต และช่วยเก็บร่างผู้จากไป คนเสียชีวิตก็มีหลายเชื้อชาติ อาจจะมากพอๆกับคนไทยเจ้าถิ่นด้วยซ้ำ

ความบอบช้ำทั้งกายและใจทำผมนอนโรงพยาบาลเกือบเดือน ต้องล้างท้องที่น้ำทะเลเน่าเข้าไปอยู่ในลำไส้ มีอาการขย้อนพิษตลอดเวลา หมอบอกว่าคนรอดตายจากคลื่น มาเสร็จกับเชื้อโรคน้ำโคลนพิษใต้ท้องทะเลก็มาก

ผมยังโชคดีที่รอดได้ แต่ก็ต้องพักรักษาตัว รักษาลำไส้อยู่ที่บ้านอีกหลายเดือน

อ่านมาถึงตรงนี้แล้ว คงสงสัยกันสิว่า เพื่อนพลขับร่วมชะตากรรมกับรถกระบะของผมเป็นอย่างไรบ้าง???

หนึ่งอาทิตย์ต่อมา หลังน้ำลด พินาศภัยหยุดอย่างแท้จริง การค้นหาร่างผู้เสียชีวิต ดำเนินกันทั้งบนบกและในทะเลที่มีร่างลอยอยู่ไม่น้อย เพราะคลื่นซัดจมน้ำแล้ว กระชากกลับตามน้ำไป ส่วนรถยนตร์กลไกต่างๆทุกชนิด ก็ได้รับการเก็บกู้ฟื้นคืนแทบทุกแห่ง

เฉพาะตรงถนนหน้าหาดบางสักที่พวกผมไปค้างเติ่ง ติดแหง็กร่วมชะตากรรมกันนั้น รถถูกน้ำกวาดไปตกอยู่ในขุมเมืองดีบุกร้างขนาดใหญ่ตรงข้ามกับฝั่งทะเล

ในขุมเหมืองดีบุกร้างมีรถหลายสิบคันทับถมเกยกันพูนสูง รวมทั้งรถผมด้วย เกือบจะทุกคันพบร่างผู้เสียชีวิตกับผู้โดยสารมากหรือน้อย ดีอยู่อย่างที่ทุกคันมีทรัพย์สินอยู่ครบ ไม่สูญหาย เรื่องนี้ต้องชมเชยหน่วยค้นหากอบกู้

แต่รถผมไม่มีร่างของเพื่อน!!!

อัศจรรย์อีกคำรบ เมื่อเพื่อนรักของผมพบกันที่โรงพยาบาล ในสภาพร่างกายดีกว่าผมมาก

เพื่อนเล่าว่า ขณะที่น้ำกำลังกวาดรถหมุนไถลไปจากพื้นถนน เขาก็จับที่หน้าอกแล้วร้องตะโกน...

"พ่อท่าน ช่วยด้วย พ่อท่าน ช่วยด้วย พ่อท่าน ช่วยด้วย"!!!

ร้องสุดเสียงไปสามครั้ง ทันใดประตูด้านข้างคนขับที่ถูกน้ำทะเลอัดเอาไว้ไม่มีทางไขกระจกหรือเปิดประตูได้ พลันหลุดผลั๊วเปิดออก ร่างตัวเองกระเด็นออกมาจากหลังพวงมาลัย ราวกับโดนถีบ หรือโดนเท้าใครยัน!

ขณะกลิ้งหลุนๆไปตามคลื่น วัตถุอย่างหนึ่งก็พุ่งชนตัว...

ยางรถยนต์ลอยมาชน เขารีบกระโจนคว้าเอาแน่น แล้วกอดยางลอยตุ๊บป่องไปตามน้ำ จนไปเกยกับเนินตีนเขา เนื้อตัวถลอกเล็กน้อยแต่ปลอดภัย

"นี่ไง ไม่มีพ่อท่านรักษาไว้ กูอยู่ในขุมเหมืองนั่นแล้ว ไม่มีทางรอด"

เพื่อนรักถอดสร้อยที่แขวนเหรียญ "พ่อท่านแหวง" รุ่นปี 17 เหรียญเดียวให้ผมดู

"ทำบุญมาจากที่วัด ก็แขวนติดคอมาตลอด แคล้วคลาดจริงๆ สาธุ"!!!

เพื่อนยกมือท่วมหัว เราก็หัวเราะด้วยกัน เชื่อมั่นหมดใจ ไร้ข้อกังขาหรือข้องใจ รอดคลื่นนรกอันดามัน ยิ่งกว่าปาฏิหาริย์หนึ่งในร้อยครั้งนี้

บารมีเอกอุ "พ่อท่าน" เท่านั้นที่ดลบันดาล หนทางรอดชีวิตให้เรา!!!

(((ยังมีต่อ)))