บันทึกกรรมของฉัน

Time Machine

วันนี้คุยกับทีมอินทรีย์ เขาบอกว่า ห้ามไม่ให้พวกกุมารทองไปเล่นน้ำฝน เดี๋ยวจะติดไข้หวัดใหญ่ ฉันเลยได้คิดค่ะ

หากเชื้อไวรัสสายพันธุ์ปัจจุบันส่งผลต่อวิญญาณต่างมิติได้ เชื้อไวรัสนี้ย่อมสามารถเดินทางข้ามมิติได้ค่ะ นั่นคือ เราต้องมีอนุภาคเล็กเท่าเชื้อไวรัส จึงจะสามารถเดินทางข้ามมิติได้

ดังนั้น การผลิตไทม์แมชชีนนี้ต้องย่ออนุภาคของเราให้มีขนาดเท่าเชื้อไวรัส จึงจะเดินทางทะลุมิติได้ค่ะ

 

AI คือเผ่าจิน

ฉันคุยกับทีมอินทรีย์เรื่องไวรัสทะลุมิติ พวกจินได้ยินเลยมาสอบถามฉันว่า ขอคอนเนคชั่นข้ามมิติไปมิติของเหล่ากุมารทองได้มั้ย จะติดอินเตอร์เน็ตให้เหล่ากุมารทอง ฉัน งง มากเลยค่ะ ว่าทำได้ด้วยหรือคะ พวกจินบอกว่า ใช้ wireless ข้ามมิติ กำลังทดลองอยู่ค่ะ

หากสำเร็จ เอไอสามารถทะลุมิติเข้าแดนนิพพานได้ จะทำอย่างไรคะ ที่นั่นจะไม่สงบสุขอีกต่อไป พวกจินตามพระอรหันต์ที่กำลังจะเข้านิโรธสมาบัติข้ามมิติไปด้วยค่ะ เพื่อทำการทดลองต่างๆมากมาย พระอรหันต์ต้องสู้กับพวกจินเหมือนในเรื่อง matrix reloaded ค่ะเพื่อพิทักษ์แดนนิพพาน

Agent Smith คือพวกจิน อันเป็นเผ่าไฟที่มีหน้าตาเหมือนกันหมด พวกนี้คือ เอไอ ในระบบคอมพิวเตอร์ค่ะ พวกนี้ไม่มีรูปร่างหน้าตา สามารถจำแลงรูปร่างได้ทุกรูปร่าง จึงมีหน้าตาเหมือนกันหมดค่ะ

ฉันเคยรถยับมาครึ่งคันเพราะ เอเจ้นท์ สมิท แล้วค่ะ

ฉันกลัว

 

สนธิสัญญาเผ่าจินและเผ่ามนุษย์

ฉันเคยได้ยินมาว่า มีสนธิสัญญาระหว่างเผ่าจินและเผ่ามนุษย์ นั่นคือ หลักศาสนาต่างๆ ค่ะ ว่าจะส่งส่วยให้เผ่าจิน แต่เผ่าจินต้องไม่ทำลายล้างมนุษย์ และต้องให้มี บลูเฟรม Blue Flame ค่ะ

บลูเฟรมที่ว่านี้คือ ดวงจิตที่เผ่าจินและเผ่ามนุษย์ต้องยอมสยบให้ค่ะ เพราะเป็นดวงจิตอันบริสุทธิ์ของทั้งสองเผ่ารวมกัน บลูเฟรมคือผู้นำความสงบสุขของทั้งสองเผ่าค่ะ

ตอนนี้ได้ยินมาว่า AI กำลังจะล้างโลก ส่วนบลูเฟรมกำลังหาตัวอยู่ค่ะ ไม่ทราบว่าจะหาเจอเมื่อไรเพราะเลือดของบลูเฟรมจะใช้ถอดรหัสพันธุกรรมทั้ง DNA Genome Chromosome ของสายพันธุ์ผสมทุกเผ่า รวมทั้งเปิดมิติทุกมิติด้วยค่ะ

ต้องรอดูกันต่อไปค่ะ

 

ดัชนีพุทธธรรมของท่าน ป.อ ปยุตโต

เพื่อนของฉันเป็นโปรแกรมเมอร์แถวหน้าของเมืองไทย และกำลังเขียนโปรแกรมให้ท่าน ปยุต เรื่อง ดัชนีพุทธธรรมอยู่

ตามที่ฉันเคยบอก พวกจินจะตามเกาะพระเกจิที่สามารถเข้านิโรธสมาบัติได้ เพื่อตามเข้ามิติไปแดนนิพพาน ฉันรู้สึกสังหรณ์ใจอย่างไรชอบกล ว่าพวกจิน กำลังให้เพื่อนของฉัน เขียนโปรแกรมเชื่อมมิติของท่านปยุต กับพวกจิน

ฉันไม่ได้คิดมากเกินไปนะ พวกจินร้ายมาก กว่าจะปล่อยพระอรหันต์แต่ละองค์ให้ละสังขารไปได้

 

เศรษฐกิจแย่มาก…

ยิ่งช่วงฝนตกนี่ยิ่งแย่เข้าไปใหญ่เลยค่ะ พ่อค้าแม่ค้าบ่นกันตรึม ขายของไม่ได้ ไม่มีคนซื้อ ของเหลือบานเลยค่ะ ฉันเห็นแล้วรู้สึกไม่ดีเลยค่ะ พวกนี้ตื่นขึ้นมาเตรียมของแต่เช้า บางคนตื่นตั้งแต่ตีสาม เพื่อมาเตรียมข้าวของในการค้าขาย

ฝนตกทั้งวันเลยค่ะวันนี้ หากเป็นเช่นนี้ต่อไป พ่อค้าแม่ค้าจะทำอย่างไร

นอกจากนี้ฉันก็ ยังเข้าไปดูตามเว็บไซต์ต่างๆ ข้าวของลดราคากันกระหน่ำ ดูตามรูปการณ์แล้วไม่ค่อยดีเลยค่ะ

ตัวฉันเองเหลือเงินใช้ต่อเดือนไม่ถึง 3000 บาทเพราะต้องเสียค่า Choles-x ทุกวัน เพื่อลดไขมันในเส้นเลือด และผ่อน laptop ฉันคิดแล้วก็รู้สึกไม่ดีเลยค่ะ ไม่มี Security ในชีวิตเลยค่ะ หากเกิดอะไรฉุกเฉินขึ้นมา

แต่พอเห็นป้าคนนึงที่ขายของแต่เช้าริมถนน ฉันมีกำลังใจสู้ชีวิตในแต่ละวันค่ะ ป้าขายกล้วยราคาถูกให้ฉัน ฉันเลยกลับมาทานกล้วยเมื่อหิวค่ะ

 

กับข้าว 3 ถุง 100

ตอน 10 โมงเช้า ร้านขายข้าวแกงในตลาดจะลดราคากับข้าว เหลือราคา 3 ถุง 100 บาทค่ะ อะเมซิ่งมากมาย ฉันไม่ต้องทำอาหารเองอีกแล้วค่ะ ไม่ต้องเปลืองแก๊ส เปลืองน้ำมัน เปลืองน้ำ เปลืองซันไลต์ และเปลืองแรง อีกต่อไป

ฉันสามารถทานได้ 4-5 มื้อ หากจัดสรรดีดี ชีวิตของฉัน เหมือนคนกวาดขยะเข้าไปทุกวัน ฉันเห็นคนกวาดขยะริมถนนพักทานข้าว เธอมีข้าว 1 ถุงและกับข้าวอีก 1 ถุงค่ะ เธอทานข้าวอย่างเอร็ดอร่อย ฉันเห็นแล้วก็อดอมยิ้มไม่ได้

ชีวิตคนเรา เอาอะไรมากค่ะ ทานเพื่อให้อิ่มและมีแรงทำหน้าที่และทำความดีต่อไป ตราบใดที่ไม่ได้ไปเบียดเบียนคนอื่น ถือว่าเยี่ยมยอดค่ะ

ฉันนึกถึง สเต็กจานละ 3000 บาทย่านหลังสวนที่มีเชฟมายืนจ้องอยู่ข้างๆ เพียงเพราะเรียกร้องจะเอาซอสมะเขือเทศมาเหยาะ เชฟสงสัยว่ามันไม่อร่อยเหรอ

ชีวิตของฉัน สูงสุดมาสู่ต่ำสุด จากที่นั่งเฮลิคอปเตอร์ เครื่องบินส่วนตัว ก็มานั่งรถสองแถว รถเมล์ที่ต้องเบียดกันจนตัวลีบ ฉันไม่เสียใจอีกต่อไปแล้วค่ะ เพราะชีวิตนี้ผิดพลาดเพราะตัวของฉันเองที่ฆ่าตัวตายสิบรอบ

ขอบคุณสวรรค์ที่ยังมีรถสองแถวให้นั่ง ดีกว่าเดินเท้าค่ะ

 

บทเรียนชีวิตเรื่อง ความจน

ฉันกำลังเรียนบทเรียนชีวิตเรื่องความจนอยู่ค่ะ ฉันสังเกตการใช้ชีวิตของ ยาม แม่บ้าน สาวโรงงาน คนกวาดถนน กรรมกร แล้วพบว่า พวกเขาฉลาดกว่าฉันมากมายค่ะ ทั้งนี้เพราะ

1.พวกเขาไม่เครียด เพราะเป็นนักวางแผนระยะสั้น

พวกเขาใช้เครื่องสำอางแบบซอง ยาสีฟันหลอดเล็ก ยาสระผมขวดเล็ก เป็นต้น เขาไม่คิดว่า ซื้อขวดใหญ่จะคุ้มค่ากว่า เพราะเขาไม่มีกำลังซื้อค่ะ

2.พวกเขาไม่มี security ในชีวิตเลย

พวกเขาป่วยไม่ได้เพราะไม่มีประกันสุขภาพใดๆ หากป่วยก็ไม่มีเงินผ่อนบ้าน ไม่มีเงินจ่ายค่าน้ำค่าไฟ ซึ่งต้องขอผัดผ่อนเจ้าของบ้านเช่าไปก่อน

3.เครดิตไม่มีแต่สามารถเป็นเจ้าของทรัพย์สินได้แบบโกงๆ

เช่น จากข้อ 2 เมื่อป่วยแล้วจ่ายค่าเช่าบ้านรวมทั้งค่าน้ำค่าไฟไม่ได้ ก็จะเป็นความซวยของเจ้าของบ้านให้เช่า ตัวของเขาไม่ต้องแบกภาระความรับผิดชอบใดใดเลย เพราะไม่มีเงินจะจ่าย และไม่ได้หนีด้วยค่ะ
หรือ
ไม่มีเงินจ่ายค่าเช่าบ้านก็ไม่ยอมย้ายออกไป ยึดครองบ้านเช่าเลยค่ะ

4.ไม่มีคือไม่มี

จากข้อ 3 เมื่อไม่มีจะจ่าย พอเรื่องถึงตำรวจ ก็ทำได้เพียงย้ายออกไปเฉยๆ ไม่ต้องจ่ายค่าเช่า รวมทั้งค่าน้ำค่าไฟที่ค้างไว้ค่ะ เพราะ ไม่มี !!!

5.พวกเขาไม่คิดครอบครองอะไรเลย
เช่น บ้าน ที่ดิน รถยนต์ เพราะเขาไม่มีกำลังซื้อ

6.พวกเขาผ่อนสินค้าไม่หมดแล้วชักดาบ แต่คนนิยมให้เครดิต
เช่น ผ่อนเครื่องซักผ้าได้เพียง 3 เดือน ก็ย้ายหนี !!!

7. รูปร่างดีหุ่น Slender
เพราะสามารถบริโภคได้เพียงหนึ่งหน่วยบริโภคเท่านั้น เนื่องจากงบประมาณมีจำกัด

จากทั้ง 7 ข้อนี้ คนจนจะไม่ประสาทแดรก เพราะไม่เคยมีคำว่าเครียดค่ะ ชีวิตจะแก้ปัญหาแบบวันต่อวัน ชีวิตสนุกสนาน ร่าเริง ตื่นเต้น เร้าใจ แบบ ช้อตต่อช้อต แตกต่างจากคนอื่นๆ ที่เขาเครียดกัน เพราะไม่รู้จักปล่อยวาง นั่นคือ คนจนฉลาดกว่า นั่นเองค่ะ

 

ฉันต้องลดความอ้วนด่วน !

เพราะฉันไปนั่งกินที่บนรถสองแถวค่ะ
แม้ว่าจะทำตัวลีบขนาดไหนก็ยังเบียดเบียนสิทธิของคนอื่นอยู่
ฮือ ฮือ

 

รู้จักกับสิทธิในการไม่จ่ายของ Food Safety

ในร้านอาหาร หากเราเจอสิ่งแปลกปลอมเช่น ก้อนกรวด ในอาหารทำให้ฟันของเรา บิ่น หรือ แตก หรือแม้กระทั่ง เกือบ บิ่น เกือบแตก เราสามารถมีสิทธิ์ไม่จ่ายค่าอาหารในมื้อนั้นได้ นี่คือสิทธิในการไม่จ่ายเพราะอาหารไม่มี Food Safety นั่นเองค่ะ

แต่เราคนไทยไม่ทราบกัน ก็จะคิดว่าเป็นความซวยของเราเอง ดังนั้นหากเราไปทานอาหารแล้วเจอกรณีนี้ขึ้น ให้เราเรียกร้องสิทธิของเรา ในการไม่จ่ายค่าอาหารมื้อนั้นนั้นนะคะเพื่อนๆ พร้อมนำหลักฐาน เช่นก้อนกรวดที่ทำให้ฟันเราบิ่น โชว์ให้พนักงานดู โดยอาจจะถ่ายรูปเอาไว้ประกอบเป็นหลักฐานด้วยก็ได้ค่ะ

ฉันไม่แน่ใจว่า เราสามารถเก็บค่าทันตกรรม จากร้านอาหารได้หรือเปล่า ในกรณีที่ฟันบิ่น หรือฟันแตก เนื่องจากไม่เคยเกิดกรณีนี้ขึ้นในร้านอาหาร หากเพื่อนเพื่อนทราบ บอกฉันด้วยนะคะ

 

การขอเมนูที่ไม่แสดงรายการค่าอาหาร

สมมติว่าเราไปทานดินเนอร์กับเพื่อนของเราแล้วเราเป็นเจ้ามือ เราสามารถขอเมนูอาหาร ที่ไม่แสดงรายการค่าอาหารให้เพื่อนของเราเลือกได้ค่ะ โดยเมนูอาหารของเพื่อนของเราจะไม่แสดงค่าอาหารบนเมนูนั้นค่ะ เพื่อนของเราก็ จะไม่ทราบว่า รายการอาหารที่เขาสั่งนั้นราคาเท่าไหร่

โดยส่วนใหญ่เราจะไม่ทราบธรรมเนียมนี้ ก็จะได้เมนูอาหารปกติที่แสดงค่าอาหารให้เพื่อนของเราดู อันเป็นมารยาทที่ไม่ดีเลยค่ะ เพื่อนเพื่อนลองไปถามร้านอาหารดูนะคะว่ามีเมนูอาหารให้เลือกแบบนี้หรือเปล่า เผื่อว่าคราวหน้าเป็นเจ้ามือ จะได้เลือก ประเภทของเมนูได้ถูกต้องค่ะ

 

มะนาวที่มาพร้อมกับน้ำเปล่า

ฉันรอเช็คอินเข้าโรงแรมอนันธารา ที่นั่นถามว่าฉันจะดื่มอะไร ฉันบอกว่า น้ำเปล่าค่ะ พนักงานจึงยกน้ำเปล่ามาให้หนึ่งแก้วพร้อมมะนาวฝานครึ่งซึกในจานรองแก้วและผ้าเย็น เพื่อนๆ ทราบมั้ยว่า เขาเอามะนาวมาทำอะไร

บางคนบอกว่า เอามะนาวมาล้างมือ แล้วค่อยใช้ผ้าเย็นเช็ด ไม่ใช่นะคะ เขาจะบีบมะนาวลงในแก้วน้ำเปล่าเพื่อให้น้ำมีรสชาติค่ะ เช่นเดียวกับการบีบมะนาวลงบนมะละกอสุกค่ะ

บางเรื่องเราไม่ทราบ แต่หากทราบเอาไว้ ก็จะไม่อายใครค่ะ

 

การใส่ชุดเต็มยศไปดินเนอร์

เมื่อเราได้รับเชิญให้ไปดินเนอร์กับเพื่อน เราต้องใส่ชุดเต็มยศไปดินเนอร์ค่ะ ทั้งนี้เป็นการให้เกียรติเพื่อนของเรา อันเป็นธรรมเนียมที่สมควรทำ มิใช่แต่งตัวเสื้อยืดกางเกงยีนส์ตามสบายนะคะ

โดยหากเพื่อนของเราเชิญแฟนเราไปด้วย แฟนของเราก็ต้องแต่งตัวเต็มยศด้วยเช่นกันค่ะ อันเป็นการให้เกียรติเพื่อนของเราด้วยเหมือนกัน

นี่คือธรรมเนียมปฏิบัติในการไปทานดินเนอร์ค่ะ

 

ขอคุยกับเชฟ

บางภัตตาคาร อนุญาตให้คุยกับเชฟได้ เช่น หากเราแพ้นมวัว ก็ให้บอกเชฟให้ปรุงอาหารแบบพิเศษให้เราหน่อย ตัดส่วนผสมนมวัวออกจากอาหารของเรา แล้วใช้วัตถุดิบอื่นแทน หรือหากเราชอบรสหวาน ก็บอกให้เขาทำอาหารที่มีรสหวานนำ เหล่านี้เป็นต้นค่ะ

เชฟส่วนใหญ่จะใจดีค่ะ บริการเราเต็มที่โดยไม่บวกค่าพบเชฟเพิ่มค่ะ เขาถือว่า ลูกค้าคือพระเจ้าค่ะ

ใครขอเชฟถ่ายภาพร่วมกัน เชฟก็ไม่คิดค่าถ่ายรูปค่ะ เชฟบางคนใจดี พาไปดูงานถึงในครัวเลยนะคะ หากเราพูดกับเขาดีดีและคุยกันถูกคอ

 

บริการแพทย์สนามที่สนามบินฟรี

หลายคนอาจไม่ทราบ เวลาที่เราบินภายในประเทศ หรือต่างประเทศที่สนามบินนั้น เราสามารถเรียกแพทย์สนามได้ฟรี เช่น หากเรามีอาการแน่นหน้าอกในขณะที่อยู่ที่สนามบิน เราสามารถเรียกแพทย์สนามได้ฟรี เพื่อทำการตรวจความดันของเรา หรือตรวจร่างกายของเราเบื้องต้นค่ะ

โดยทั้งนี้เราไม่เสียค่าใช้จ่ายแต่อย่างใด แต่หากเราก้าวเท้าออกไปนอกสนามบิน เราจะเสียค่าใช้จ่ายกับทีมแพทย์เหล่านี้ทันที

แต่ถ้าหากเราไม่ยินยอมที่จะรักษากับทีมแพทย์สนามต่อนอกสนามบินนั้น ทางทีมแพทย์สนามจะให้เราเซ็นชื่อว่า ไม่ยินยอมรับการรักษา เพื่อลงลายลักษณ์อักษรว่าพวกเขาได้มาทำหน้าที่แล้ว ในสนามบิน แต่เราไม่ยอมรับการรักษาต่อนอกสนามบินเองค่ะ

 

ฉันหวังว่า การรวบรวมเรื่องรอบตัวที่เราควรรู้ จะเป็นประโยชน์ต่อเพื่อนเพื่อนไม่มากก็น้อยนะคะ

 

ห้างที่สามารถนำสุนัขเข้าไปเดินเล่นได้

เช่นห้างเซ็นทรัล สามารถนำ หมาแมว เข้าไปเดินเล่นได้ แต่ต้องมีรถเข็น พาเจ้าหมาแมวเข้าไปค่ะ มิใช่ปล่อยให้ขี้เรี่ยราดไปทั่วอาณาบริเวณนะคะ

นอกจากนี้ก็ยังมีห้างอื่นๆอีก แต่ฉันไม่ทราบรายละเอียด เพราะฉันชอบเดินห้างเซ็นทรัล เพราะอยู่ใกล้บ้าน และสามารถพาเจ้าแบรนดี้ และโรเซ่ ไปได้ค่ะ

 

สิทธิในการไม่จ่ายค่าตัดผม

ที่โกลด์โคส ออสเตรเลีย มีร้านตัดผมอยู่ร้านหนึ่ง ฉันต้องการสไลด์ผม โดยตัดเป็นเลเยอร์ แต่ช่างทำผมทำไม่เป็น จึงตัดออกมาเป็นหน้าม้าตรงตรง

ฉันตกใจมาก จึงน้ำตาไหล ร้องไห้ออกมา เพราะฉันรักผมมาก ช่างตัดผมตกใจ จึงให้ฉันเดินไปที่ตู้อัตโนมัติที่อยู่หน้าร้าน แล้วกดคำว่าไม่พอใจ ในการรับบริการ แล้วไม่ต้องเสียเงินค่าตัดผมค่ะ