เรื่องเด่น เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันพุธที่ ๒๓ กันยายน ๒๕๖๙

เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันพุธที่ ๒๓ กันยายน ๒๕๖๙

​

 

วันนี้ตรงวันพุธที่ ๒๓ กันยายน พุทธศักราช ๒๕๖๙ กระผม/อาตมภาพเดินทางไปยังวัดหลังสวน หมู่ที่ ๑๐ ตำบลบ้านกลับ อำเภอหนองโดน จังหวัดสระบุรี โดยออกจากวัดอุทยานที่พักตั้งแต่ตี ๔ เนื่องเพราะว่าเมื่อวานนี้ หลังจากที่ดูจากกูเกิ้ลแม็พแล้ว ต้องใช้เวลาเดินทาง ๒ ชั่วโมงเศษ แต่ไม่ทราบเหมือนกันว่า "พี่กู" ซึ่งพาซอกแซกไปตามทุ่งนาป่าเขาท่ามกลางความมืดนั้น พาไปท่าไหน จึงไปโผล่ที่วัดหลังสวนตั้งแต่ยังไม่ทันจะ ๖ โมงเช้า..!

แล้วที่อัศจรรย์กว่านั้นก็คือ "ท่านพระครูจินดาสารคุณ" เจ้าอาวาสวัดหลังสวนนั้น ท่านอยู่ต้อนรับ โดยห่มดองพาดสังฆาฏิรัดอกอย่างเรียบร้อย ไม่ทราบเหมือนกันว่าเมื่อคืนได้นอนหรือเปล่า ? เนื่องเพราะวัดใดก็ตามถ้าจัดงานใหญ่ ขนาดที่พระสังฆาธิการทั้งจังหวัด และข้าราชการทุกหน่วยงานในจังหวัดจะมารวมกัน ย่อมเป็นอะไรที่ต้องคิดห่วงใยและหลับตาไม่ลงอย่างแน่นอน ท่านพาไปกราบพระประธานในโบสถ์ หลังจากนั้นก็นำไปยังหอฉัน พร้อมกับถวายภัตตาหารเช้า เป็นข้าวต้มหมูสับเห็ดหอมที่รสชาติอร่อยทีเดียว

หลังจากนั้นแล้ว กระผม/อาตมภาพก็ขอตัวไปยังสถานที่จอดรถของตน พร้อมกับส่งรูปภาพเข้าไปในกลุ่มไลน์อนุกรรมการศีล ๕ แจ้งให้ทราบว่า "มารอเจ้าของบ้าน" ซึ่งไม่ทราบเหมือนกันว่าคนอ่านจะหัวเราะหรือเปล่า ? เนื่องเพราะว่าตัวประธานคณะกรรมการบริหารกลาง ก็คือ "พระเดชพระคุณพระธรรมวชิรสุนทร" (ประเทือง อาภาธโร ป.ธ. ๔) นั้น ท่านอยู่จังหวัดลพบุรี ห่างจากที่นี่ไปแค่ ๑๕ นาทีเท่านั้น..!

ส่วนเจ้าคณะจังหวัดสระบุรี ก็คือ "พระเทพวชิรมงคลวิสิฐ" (อาทิตย์ สิริวฑฺฒโน) คณะกรรมการขับเคลื่อนโครงการขับเคลื่อนหมู่บ้านรักษาศีล ๕ หนกลาง ท่านก็เป็นเจ้าคณะจังหวัดของที่นี่ โดยที่ "พระเดชพระคุณพระธรรมวชิรสุนทร" เคยปรารภว่า "ผมพยายามที่จะไปถึงให้ได้ก่อนหลวงพ่อเล็ก แต่ว่าไม่สำเร็จสักที" ซึ่งความจริงท่านทำสำเร็จไป ๒ จังหวัดใน ๒๒ จังหวัด ก็ต้องนับว่าประสบความสำเร็จอยู่บ้างเหมือนกัน..!

จนกระทั่งบรรดาพระเถรานุเถระและหัวหน้าส่วนราชการต่าง ๆ ทยอยกันมา กระผม/อาตมภาพก็ไปนั่งรออยู่ในโบสถ์ ซึ่งลมมาแรงดีมากเป็นพิเศษ เพียงแต่ว่าโบสถ์นั้นไม่ทราบเหมือนกันว่าท่านทำโบสถ์ใหญ่ ๆ ให้เล็กได้อย่างไร ? เนื่องเพราะว่าโต๊ะหมู่ด้านล่างไม่จำเป็นต้องมี สามารถที่จะเลื่อนขึ้นไปบนฐานชุกชีขององค์พระประธานได้เลย แต่ท่านมาตั้งโต๊ะหมู่ใหญ่อยู่ข้างล่าง จากอุโบสถหลังใหญ่ ก็เลยกลายเป็นเหลือแค่ครึ่งเดียวเท่านั้น..!

 

เมื่อ "พระเดชพระคุณหลวงพ่อโพไซดอน" - พระเทพสมุทรวัชราจารย์ (จรัล สิริธมฺโม) ประธานคณะกรรมการขับเคลื่อนโครงการหมู่บ้านรักษาศีล ๕ หนกลางมาถึง พวกเราก็ทำการสวดมนต์ ไหว้พระ และถ่ายรูปหมู่ร่วมกัน หลังจากนั้นก็จะออกไปชมนิทรรศการและการแสดงทางวัฒนธรรมของเด็ก ๆ

แต่ว่าเด็ก ๆ ที่นี่นั้น น่าจะมากันทุกโรงเรียน และที่แน่ ๆ ก็คือเต้นอยู่ในเพลงเดียวกัน ก็คือ "มีศีลสุขล้ำ มีธรรมสุขใจ" เพียงแต่ว่าใครที่ได้รางวัลชมเชยก็ออกมาเต้นก่อน รางวัลที่ ๔ รางวัลที่ ๓ รางวัลที่ ๒ ไปจนถึงรางวัลที่ ๑ ค่อย ๆ ทยอยตามกันมา แดดก็ร้อนมากขึ้นทุกที

"ท่านเจ้าคุณพระสุพรรณวชิรโมลี, ดร." (ทวี รตนเมธี ป.ธ. ๖) หรือที่กระผม/อาตมภาพเรียกว่า "ดร. ท่านเจ้าคุณทวี" รองเจ้าคณะจังหวัดสุพรรณบุรี อุตส่าห์ไปหาร่มมากางบังแดดให้กระผม/อาตมภาพ จนกระทั่งเมื่อผู้คนเริ่มมองมาหลายสายตา "พระมหาวิเชียร ชาตวชิโร ป.ธ. ๙" เลขานุการคณะอนุกรรมการขับเคลื่อนโครงการหมู่บ้านรักษาศีล ๕ หนกลาง ก็กระแซะเข้ามาบอกว่า "หลวงพ่อเล็ก..อย่าลืมวิทยาลัยสงฆ์สุพรรณบุรีของผมนะครับ..!" พูดง่าย ๆ ก็คือพูดแทน "ท่านดร.เจ้าคุณทวี" นั่นเอง

ปรากฏว่า "พระมหาสมหมาย ธมฺมเสวี ป.ธ.๘" รองเจ้าคณะจังหวัดสระบุรี คว้าร่มไปจากมือของ "ดร.ท่านเจ้าคุณทวี" บอกว่า "ขอผมบริการบ้าง เมื่อไปจังหวัดกาญจนบุรี จะได้ไปพึ่งพาบารมีหลวงพ่อเล็กด้วย" กระผม/อาตมภาพก็ได้แต่ "กรอกตามองบน" บรรดาเจ้าคุณและรองเจ้าคณะจังหวัด เขาเล่นอะไรกันสนุกสนานแบบนี้ ถ้าหากว่าใจไม่กล้า หน้าไม่ด้านพอ ก็มีหวังได้นั่งมืออ่อนเท้าอ่อนอยู่ตรงนั้นเอง..!

ยังไม่ทันไร "พระเดชพระคุณหลวงพ่อพิมพ์" - พระพรหมเสนาบดี (พิมพ์ ญาณวีโร ป.ธ. ๗) ที่ปรึกษากรรมการมหาเถรสมาคม รองประธานอำนวยการโครงการหมู่บ้านรักษาศีล ๕ ก็เดินทางมาถึง กระผม/อาตมภาพเดินไปรับถึงที่รถ กราบเรียนท่านว่า "ไหนว่าหลวงพ่อจะไปเพชรบูรณ์ไม่ใช่หรือครับ ?" ท่านชี้ไปที่ "หลวงตาโม่ง" (พระเดชพระคุณพระเทพวชิรมงคลวิสิฐ) เจ้าคณะจังหวัดสระบุรี บอกว่า "เจ้าคณะจังหวัดเขาบังคับผมให้มาที่นี่..!"

กระผม/อาตมภาพก็เลยลามปามต่อไปแบบไม่รู้เด็กไม่รู้ผู้ใหญ่ว่า "ถ้าอย่างนั้นหลวงพ่อต้องเสนอให้หลวงตาโม่งท่านเลื่อนชั้นสมณศักดิ์ไว ๆ ครับ ไม่เช่นนั้นแล้ว รู้สึกว่าชั้นเทพไปบังคับรองสมเด็จฯ นี่ ยังไม่สมน้ำสมเนื้อกัน" จึงเรียกเสียงหัวเราะเฮฮากันได้อยู่พักหนึ่ง

 

หลังจากนั้นแล้ว "หลวงพ่อพิมพ์" ก็มานั่งชมการแสดงของเด็ก ๆ พร้อมกับแจกรางวัลให้เป็นระยะไป จนกระทั่งการแสดงไปถึงชุดสุดท้าย ท่านก็บอกว่าต้องไปดูนิทรรศการกันก่อน ไม่อย่างนั้นเดี๋ยวจะไม่ทันเวลา แล้วก็นำพวกเราถ่ายรูปหมู่ร่วมกัน

หลังจากนั้นก็เดินดูนิทรรศการต่าง ๆ ซึ่งก็เป็นธรรมเนียมอยู่แล้วว่าบรรดาคณะกรรมการต้องร่วมกันซื้อสินค้าต่าง ๆ โดยเฉพาะ "หลวงพ่อพิมพ์" นั้น เมื่อซื้อมาแล้วก็ไล่แจกบรรดาข้าราชการรอบด้าน พอเห็นว่าไม่พอ ก็บอกว่าให้เอามาอีก "พระมหาวิเชียร" บอกว่า "ไม่เป็นไรครับ ถ้าหลวงพ่อเล็กอยู่ ต้องการเท่าไรก็ได้" ว่าแล้วก็คว้าข้าวของที่เขาทำเอาไว้เป็นของที่ระลึก พวกบรรดาหินมงคลต่าง ๆ ที่ทำเป็นสร้อยประคำมือ ส่งให้ "พระเดชพระคุณหลวงพ่อพิมพ์" ท่านไล่แจกข้าราชการทั้งหมด ตลอดจนกระทั่งครูบาอาจารย์ไปด้วย แล้วพวกเราก็เดินดูนิทรรศการไป ซื้อข้าวของไป

จนกระทั่งหันมาอีกที "หลวงพ่อเจ้าคุณปัญญา" - พระเดชพระคุณพระเทพปริยัติโสภณ, ดร. (ปัญญา วิสุทฺธิปญฺโญ ป.ธ. ๙) เจ้าคณะจังหวัดกาญจนบุรี รองประธานคณะกรรมการขับเคลื่อนโครงการหมู่บ้านรักษาศีล ๕ หนกลาง ซึ่งท่านบอกให้กระผม/อาตมภาพเป็นตัวแทนในการตรวจประเมินอยู่เสมอ วันนี้ย่องมาเดินตามอยู่ข้างหลังเมื่อไรก็ไม่ทราบ ? พอหันมาเห็นยกมือไหว้ ท่านก็กอดแขนเอาไว้ บอกว่า "ไปเดินดูด้วยกัน" แล้วพวกเราก็เดินดูไปทีละร้าน ซื้อหาข้าวของและสอบถามไปเรื่อย

โดยเฉพาะที่นี่เขามีโครงการเลี้ยงหอยเชอรี่สีทอง กระผม/อาตมภาพหวั่น ๆ อยู่อย่างเดียวว่า เรื่องของหอยเชอรี่นั้น ต่อให้เลี้ยงเองก็ตาม ก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าจะรอดจากบรรดาพยาธิต่าง ๆ โดยเฉพาะพยาธิใบไม้ในตับหรือเปล่า แต่เห็นว่าผู้เลี้ยงบรรยายแบบน้ำลายแตกฟองด้วยความภาคภูมิใจว่า "หอยเชอรี่จากที่เป็นศัตรูพืชอย่างร้ายกาจในบ้านเรา โดนบรรดาพี่น้องชาวไทยของเราจับทำเป็นอาหาร จนทุกวันนี้แทบจะไม่เหลือในธรรมชาติแล้ว จนกระทั่งต้องเพาะเลี้ยงออกมาจำหน่ายแบบนี้" เห็นเขาภูมิใจอยู่ จึงไม่อยาก "สาดน้ำเย็นใส่" ในเรื่องของพยาธิใบไม้ในตับ..!

 

เมื่อพวกเราดูนิทรรศการจนครบ ก็ขึ้นไปยังศาลาตรวจประเมิน "ท่านพระครูพิทักษ์" (พระครูจินดาสารคุณ) เจ้าอาวาส ตั้งใจที่จะหลบไปข้างหลัง แต่พวกเราผลักท่านออกมาแถวหน้า บอกว่า "ต่อให้คุณอาวุโสน้อยเท่าไรก็ตาม แต่ถ้าหากว่าเป็นเจ้าอาวาสแล้วก็ต้องนั่งอยู่ใกล้ ๆ เผื่อมีอะไรที่กรรมการจะสอบถาม"

หลังจากนั้นก็ดำเนินการไปตามพิธี ก็คือการสวดมนต์ ไหว้พระ การสักการะพระฉายาลักษณ์สมเด็จพระสังฆราช การเปิดกรวยถวายสักการะรูป "สมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ (ช่วง วรปุญฺโญ ป.ธ. ๙)" อดีตผู้ปฏิบัติหน้าที่สมเด็จพระสังฆราช อดีตเจ้าอาวาสวัดปากน้ำภาษีเจริญ องค์ประธานผู้ก่อกำเนิดโครงการหมู่บ้านรักษาศีล ๕ การเจริญพระพุทธมนต์ถวายเป็นพระราชกุศล แด่พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว สมเด็จพระบรมราชชนนีพันปีหลวง และเสด็จในกรมหลวงราชสาริณีสิริพัชร แล้วก็เป็นการอาราธนาศีล

เมื่อรับศีลเรียบร้อยแล้ว "นายดุรงค์ฤทธิ์ ศิริวัฒนพันธ์" รองผู้ว่าราชการจังหวัดสระบุรี ปฏิบัติหน้าที่แทนผู้ว่าราชการจังหวัด มากล่าวต้อนรับ และกล่าวนำบรรดาหัวหน้าส่วนราชการ ปฏิญาณตนในการที่จะนำศีล ๕ ไปใช้ในการดำเนินชีวิต แล้วก็เป็นการวิพากษ์ต่าง ๆ ซึ่งส่วนใหญ่ก็ชื่นชม ไม่นึกว่าวัดหลังสวนแห่งนี้ ชื่อเสียงเหมือนอย่างกับอยู่ปักษ์ใต้ แต่กลับมาอยู่จังหวัดสระบุรี แล้วคนพื้นถิ่นนี้ก็เป็นลาวพวนแทบทั้งนั้น

ทางด้านเจ้าอาวาสมีโครงการปฏิบัติการเชิงรุก ด้วยการทำโครงการต่าง ๆ อย่างเช่นว่า "เด็กใกล้ธรรมะ พระใกล้ชิดโยม" เป็นโครงการที่บุกเข้าไปในหมู่บ้าน เพื่อที่จะช่วยเหลือและแนะนำสิ่งที่ดีที่งามต่าง ๆ แก่ญาติโยมเขา โดยที่ทำปีละ ๓๖ ครั้ง เฉลี่ยเดือนละถึง ๓ ครั้ง เป็นอะไรที่น่าชื่นชมเป็นอย่างยิ่ง

เพียงแต่ว่าการตรวจประเมินช่วงเช้านั้น มักจะติดด้วยการต้องฉันเพล จึงทำให้ลากยาวไปจนกระทั่ง ๑๑ โมงครึ่ง พวกเราถึงได้ทำการปิดประเมิน แม้แต่ท่านผู้ใหญ่บ้านที่เตรียมเนื้อหาจะมากล่าวรายงาน พวกเราก็บอกให้วางแฟ้ม ไม่ต้องเสียเวลาอ่าน อยากจะกล่าวอะไรก็พูดออกมาจากใจเลย ทำเอาท่านผู้ใหญ่บ้านหญิงคนเก่งเกือบจะเป็นใบ้ เนื่องเพราะนึกไม่ออกว่าจะพูดอะไรบ้าง ?

แล้วดูท่าว่าท่านจะเป็นที่รักของชาวบ้านเป็นอย่างยิ่ง เพราะว่าบรรดาพ่อแก่แม่เฒ่าทั้งหลายที่นั่งกันอยู่เป็นร้อย ๆ นั้น ส่วนหนึ่งก็ลุกขึ้นจากที่นั่ง กรูกันมายืนให้กำลังใจอยู่ด้านหลัง จนกระทั่งผู้ใหญ่บ้านสามารถกล่าวรายงานปากเปล่าได้สำเร็จ เป็นอะไรที่น่าชื่นชมเป็นอย่างยิ่ง

เมื่อทำการปิดประเมิน และถ่ายรูปหมู่ร่วมกัน จากนั้นก็ฉันภัตตาหารเพล แล้วกระผม/อาตมภาพก็ขอตัวเดินทางกลับ เพื่อที่จะได้ไปปฏิบัติหน้าที่ในส่วนอื่นของตนต่อไป

สำหรับวันนี้ก็ขอเรียนถวายพระภิกษุสามเณรของเรา และบอกกล่าวแก่ญาติโยมแต่เพียงเท่านี้

พระครูวิลาศกาญจนธรรม, รศ.ดร.
เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน
วันพุธที่ ๒๓ กันยายน พุทธศักราช ๒๕๖๙
(ถอดจากเสียงเป็นอักษร โดย เผือกน้อย)