เรื่องเด่น เรื่องเล่า "นักขุดกรุ"มือขลัง ขมังเวทย์ที่สุดในแผ่นดิน

เช้าวันอาทิตย์ อยู่ติดหน้าจอรอเชียร์"นักกีฬาไทย" ในมหกรรมกีฬา "เอเชี่ยนเกมส์" กีฬายิ่งใหญ่สุดของมวลมนุษย์ชาติทวีปเอเชีย ที่เปิดฉากไปแล้วเมื่อวานวันเสาร์ ประเทศยุ่นปี่ ญี่ปุ่น

เช้านี้ "วอลเล่ย์บอลสาวไทย" ถล่มอินโดนีเซีย 3-0 พูลสวัสดิ์ ผ่านเข้ารอบรองชนะเลิศ(4 ทีมสุดท้าย) เป็นชาติแรก เป้าหมายเหรียญทองเหลือออกแรงเต็มที่ อีกแค่ 2 นัด!

อย่านึกว่าทีมอินโดฯที่ไม่เคยชนะไทยเลยเป็นหมูหวานให้เคี้ยวง่ายๆ ในเซ็ทที่ 2 สาวชาวเกาะนำห่างทีมไทยถึง 10 กว่าแต้ม ในโลกของกีฬาตบลูกยาง ห่างสัก 6 หรือ 7 แต้ม การพลิกโมเมนตั้มกลับมา เรียกว่ายากเหมือนเข็นครกขึ้นภูเขา!

แต่ทีมสาวไทยโชว์ความเหนียว เขี้ยวลากดิน ผสมความเหนือและหัวใจมุ่งมั่น เกือบหลับแต่กลับมาชนะได้เหลือเชื่อ...เป็นสุดยอดเกมส์แห่งความประทับใจ ไม่เสียเวลาที่ตื่นเช้า รอชม!!!

สมใจกองเชียร์ชื่นมื่น ก็มาร่วมเชียร์...เอ้ย อนุโมทนาบุญใส่บาตรยามเช้าวันหยุดให้กระชุ่มกระชวยครบด้านทั้งทางโลกและทางธรรม ครบถ้วนบุญ-ทานบารมี!

 

วันที่ ๒๑ กันยายน พ.ศ. ๒๕๖๙ ตรงกับวันจันทร์ ขึ้น ๑๐ ค่ำ เดือน ๑๐ ปีมะเมีย
ทำบุญใส่บาตรในเช้าวันนี้
อนุโมทนาบุญร่วมกันครับ
สุทินนัง วะตะเม ทานัง อาสะวักขะยาวะหัง
นิพพานะ ปัจจะโย โหตุ ปัจจุบันเนกาเล

 

สวัสดีครับอาจารย์วันวิ พี่ๆน้องๆทุกท่าน
อนุโมทนาบุญกับอาจารย์วันวิ และพี่ๆน้องๆทุกท่าน
ขอให้ออาจารย์วันวิ พี่น้องทุกท่าน อยู่ดีมีสุข ไร้ทุกข์ภัยไร้อุปสรรค คิดทำการใดๆสำเร็จมุ่งมากปรารถนา เฮงๆรวยๆ ทุกท่าน สาธุ

 

ลองเลื่อนไปดูนาที 4.5

 

เปิดฉากเช้าวันจันทร์ แต่การแข่งขันกีฬา "เอเชี่ยนเกมส์" ช่วงต้นน้ำยังเข้มข้น ทัพนักกีฬาไทยกวาดเหรียญทองจาก "เทคบอล" ถึง 3 เหรียญ ส่งอันดับอยู่ในท็อปเท็นของเอเชีย

เวลา "บ่ายสอง" วันนี้ "วอลเล่ย์บอลหญิง" แข่งตัดเชือกชี้เป็นชี้ตายกับ "ทีมจีน" ที่หมายมั่นปั้นมือจะล้างแค้น ล้างอาย ที่แพ้คาบ้านในศึกชิงแชมป์เอเชียเมื่อไม่กี่วันก่อน

งานนี้ไม่ต้องให้ ดาวมิชลินการันตี ก็เข้าขั้น 5 ดาว 6 ดาวของความมันส์ เราก็ต้องเทใจเชียร์ทีมสาวไทยให้ย้ำแค้นอีกสักยก จะได้ปราบทั้ง "ไชนีส ไทเป" กับ "ไชนีส แผ่นดินใหญ่" รวดเดียวในเอเชี่ยนเกมส์เที่ยวนี้

แต่ลูกกลมๆเอาแน่ไม่ได้ ออกได้ทั้ง 2 หน้า แพ้กับชนะ(ไม่มีเสมอ) เราคนไทยก็ส่งใจเชียร์สาวไทยเต็มพลัง รวมทั้งร่วมอนุโมทนาบุญใส่บาตรเช้านี้ ก็ยกให้เป็นพลังช่วยหนุนสาวไทยไปถึงฝั่งฝัน!!!

 

ความสุขใจของวันจันทร์ นอกจากร่วมอนุโมทนาบุญเสร็จสรรพ ก็ต่อด้วยรับพรดีศรีสุพรรณฯจากน้องน็อตที่ใส่ใจไม่เคยลืมเลือน สละเวลามอบไมตรีจิตงดงามกับความปรารถนาที่ดียอดเยี่ยมให้กับกระทู้และสมาชิกเสมอ

พรดีใดในโลกหล้าที่นอกเหนือจากสิ่งที่น้องน็อตมอบมา ก็จงกลับคืนไปสู่น้องและครอบครัวทุกประการ

อีกสักพักล่องใต้ไม่ต้องมีเสียงเพลง ไปพบเรื่องราวน่าทึ่งอริยสงฆ์องค์จริง แล้วอย่าลืมนั่งหน้าจอเชียร์สาวไทยตบย้ำแค้นอาหมวยจีน!!!

 

ยังไม่ได้เปิดดู เพราะต้องรีบเขียน "เรื่องเล่า-นักขุดแร่" ก่อน จะได้มีเวลาดูสาวไทยแข่งกับอาหมวยในวอลเล่ย์บอลนัดสำคัญ "ตัดเชือก" เพื่อเข้าชิงเหรียญทอง

แต่ก็ขอบคุณที่ส่งมา จะเปิดดูภายหลังครับ

 

☆ เรื่องเล่า~นักขุดแร่ ☆
===============
"พ่อท่านแหวง อาภาคโร"วัดคึกคัก
'เปลวเพลิงแห่งศรัทธา-อันดามัน'!!
===============

รูปหล่อบูชาเนื้อทองฝาบาตร(ทองเหลือง) ขนาดหน้าตัก 4 นิ้วครึ่ง ฐานรวม 5 นิ้ว "พ่อท่านแหวง อาภาโร" ตรงบ่าสังฆาฏิ ตอกยันต์สวยงามเข้มขลังอลังการ

น่าสังเกตว่า "ยันต์-พ่อท่านแหวง" คือ "ยันต์สิบ" เหมือนกับยันต์ของ "หลวงพ่อพรหม วัดช่องแค" นครสวรรค์ เป็นเรื่องประจวบเหมาะของความขลัง พลังเวทย์ที่อริยเจ้าใช้ยันต์เดียวกัน

รูปหล่อสร้างปี 2539 ตอกปีชัดเจนที่ฐานไม่มั่วนิ่ม ราคาไม่แพงนักในการแลกเปลี่ยน อยู่หลักพันต้นๆ แต่ก็ไม่มีของให้เช่าหาหรอกเพราะสร้างไม่มาก

หากเป็นปี 2517 ซึ่งไม่ทันท่าน แต่สร้างเป็นครั้งแรก พิธีใหญ่มาก ก็จะแพงพอสมควรอยู่หลักพันกลาง-ปลาย

ภาพรูปหล่อองค์นี้ เพื่อนเจ้าของเรื่องฝากมาให้ลง พร้อมให้ข้อมูลเพิ่มเติมว่า

รูปหล่อขนาดบูชา "เนื้อผง-พ่อท่านแหวง" สร้างปี 2499 พร้อมพระเนื้อผงรุ่นแรก มีแค่ 12 องค์ ราคาหลักแสนในท้องที่ อยู่บนหิ้งเหล่า"นายหัว" หมด หารูปดูยังไม่มี มอบให้เพียงข้อมูลเท่านี้!
-------------------------
☆☆ ตอนที่ 2 (ต่อ)
=============
● หลวงตา~เล่าไว้ ●
==============
☆ ปาฏิหาริย์...ผ่านจิตมั่น
ควบคุมคั้น....บันดาลอิทธี
มีอภิญญา...พาพ้นโลกีย์
บันไดวิถี...ชี้สู่นิพพาน
☆ 'พ่อท่านแหวง'..แกร่งกล้ากฤติ
☆ ช่วยชีวิต.......ศิษย์เล่าขาน
☆ พานพบได้...ใช่นิทาน
☆ สืบตำนาน..ย่าน"ตักโกลา"!

หมายเหตุ...ตักโกลา = นามเดิมเมือง "ตะกั่วป่า" เมื่อกว่าพันปี!!!
~~~~~~~~~~~~~~~

หลวงตาหยุดทบทวนความทรงจำแต่หนหลัง สลับจิบน้ำเป็นระยะ ผมช่วยกระตุ้นท่านเล็กน้อย...

"เล่าลือกันว่าพ่อท่านย่นระยะทางได้ หลวงตาเคยเห็นไหมครับ?"

"อ้อ เรื่องนี้ก็พูดกันมากในหมู่คนพื้นที่กับลูกศิษย์หลายคน แต่หลวงตาไม่มุสาหรอกนะ ยอมรับว่าไม่เคยเห็น เพียงแต่คนที่เห็นก็มีหลายคนที่เป็นคนเชื่อถือได้ อย่างเช่นโชเฟอร์รถประจำทางเจ้าประจำที่เห็นพ่อท่านเดินอยู่ริมถนน จอดรถจะรับ ท่านก็บอกว่า ไปเถอะฉันเดินเองเดี๋ยวก็ถึง...!

"พอขับไปถึงตลาดที่ห่างไป 6-7 กิโลฯ ก็เห็นพ่อท่านเดินอยู่ข้างหน้า"!!!

"สำหรับหลวงตาไม่เห็นเหตุแบบนี้ แต่ที่เห็นคาตาก็คือ เดินตีนลอย ไม่แตะพื้นตอนขึ้นเขาอย่างที่เล่า ทีแรกนึกว่าตัวเองเหนื่อยจนเห็นภาพหลอน ขยี้ตาทีไรก็เห็นเหมือนเดิม"

" อีกอย่างเราคนหนุ่มแน่น ออกแรงเดินเหมือนวิ่งสุดชีวิตเท่าไหร่ ก็ตามไม่ทันพ่อท่านคนอายุ 80 สักที เรื่องย่นระยะทางจึงน่าจะเป็นเรื่องเล่า ที่ไม่เกินความจริง หลวงตาเชื่อเต็มร้อยว่าท่านทำได้แน่"!

ผมกับเพื่อนผลัดกับพูดคุยซักถามหลวงตาอีกหลายเรื่อง แต่ก็เห็นท่านเริ่มเหนื่อยตามวัย จึงกราบลา คิดว่าปล่อยท่านทบทวนความทรงจำไปก่อน ค่อยมารบกวนท่านเล่าเพิ่มเติมภายหลัง!

☆☆☆ ตอนที่ 3
===========
■ ภาพถ่ายบานเดียว ■
===============
ชายวัยกลางคน ท่าทางร้อนรนยามเช้าตรู่ รออยู่ประตูบ้านผู้กว้างขวาง เมื่อแม่บ้านแง้มประตู ถามว่า...มาหาใคร? ธุระอะไร?

"นายหัวอยู่ไหมครับ ผม...ขอพบหน่อย"...เขาบอกชื่อว่าเป็นใคร มาจากไหน

แม่บ้านงับประตูแล้วหายไปชั่วครู่ก็กลับมาเปิดประตูกว้าง ทำนองเชื้อเชิญเข้าไปได้...

"มีอะไรแต่เช้าขนาดนี้วะ?"...ผู้กว้างขวางขมวดคิ้ว ถามเสียงเข้ม

"ขอยืม...เอ่อ ยืม "นิ้ว" นายหัวหน่อยครับ"

"ไอ้บ้ามาแต่เช้าก็หาเรื่อง เอาเถอะ เอาเถอะ เห็นแก่เอ็งเคยทำงานให้หลายที เอาสั้นหรือยาว"?

ประโยคแต่ละประโยคที่ทั้งคู่สนทนา คนนอกที่ไม่ประสีประสาอาจฟังแล้ว ติดๆขัดๆ คุยอะไรกันไม่เห็นรู้เรื่อง?!?

ผู้มาเยือน สั่นหัว..." ขอที่มันรัวทีละเป็นสิบเลยครับ"

ผู้กว้างขวางทำท่าสะดุ้งเล็กน้อย...

" หาเรื่องแล้วมรึง โกรธใครทำให้ต้องใช้ของหนักขนาดนั้น"?

คนยืมของหนักทำท่าอึกอัก คนเป็นนายก็รำคาญไม่อยากคุยนานเสียเวลากินกาแฟยามเช้า ได้แต่ถามต่อ..."เอาไปกี่วัน"?

"วันเดียวพอครับนายหัว พรุ่งนี้แต่เช้ามืด ผมจะรีบเอามาคืน"

เจ้าบ้านพยักหน้าครุ่นคิดสักอึดใจ ก็สั่งให้รอ ลุกเดินหายเข้าไปใน ส่วนลึกของบ้าน ไม่นานนักก็ออกมาพร้อมกระเป๋าสะพายที่บรรจุของ ท่าทางมีน้ำหนักไม่น้อย

"เอาไป ใช้ระวังดีๆอย่าให้พัง อั๊วใส่แม็กซ์สำรองไว้ให้อันนึงเผื่อไม่พอใช้...

"อ้อ...ระวังพวกนายๆ (เจ้าหน้าที่) เจอด้วย ถึงตอนนั้นอั๊ว ไม่ช่วยนะโว๊ย"...น้ำเสียงลูกพี่ใหญ่สำทับแกมขู่ แกมสัพยอก

"ครับ ครับนายหัวอย่าห่วง ผมจะระวังสุดชีวิต"

((( ยังมีต่อ )))