เรื่องเด่น มหาศักยมุนีโคตมสูตร | พระโพธิสัตว์ทรงพิจารณาปฏิจจสมุปบาท | พระสัมมาสัมพุทธโคตมเจ้า

มหาศักยมุนีโคตมสูตร | พระโพธิสัตว์ทรงพิจารณาปฏิจจสมุปบาท | พระสัมมาสัมพุทธโคตมเจ้า #พระโพธิสัตว์

ที่มา มูลนิธิอุทยานธรรม Uttayarndham Foundation
https://www.youtube.com/@Uttayarndham

 

ภิกษุทั้งหลาย เพราะเหตุนี้


สังขารทั้งหลายมีอวิชชาเป็นที่อาศัย
วิญญาณมีสังขารเป็นที่อาศัย
นามรูปมีวิญญาณเป็นที่อาศัย
สฬายตนะมีนามรูปเป็นที่อาศัย
ผัสสะมีสฬายตนะเป็นที่อาศัย
เวทนามีผัสสะเป็นที่อาศัย
ตัณหามีเวทนาเป็นที่อาศัย
อุปาทานมีตัณหาเป็นที่อาศัย
ภพมีอุปาทานเป็นที่อาศัย
ชาติมีภพเป็นที่อาศัย
ทุกข์มีชาติเป็นที่อาศัย


ศรัทธา มีทุกข์เป็นที่อาศัย
ปราโมทย์ มีศรัทธาเป็นที่อาศัย
ปีติ มีปราโมทย์เป็นที่อาศัย
ปัสสัทธิ มีปีติเป็นที่อาศัย
สุข มีปัสสัทธิเป็นที่อาศัย
สมาธิ มีสุขเป็นที่อาศัย
ยถาภูตญาณทัสสนะ มีสมาธิเป็นที่อาศัย
นิพพิทา มียถาภูตญาณทัสสนะเป็นที่อาศัย
วิราคะ มีนิพพิทาเป็นที่อาศัย
วิมุตติ มีวิราคะเป็นที่อาศัย
ขยญาณ มีวิมุตติเป็นที่อาศัย
……………
ข้อความบางตอนใน อุปนิสสูตร สังยุตตนิกาย นิทานวรรค พระไตรปิฎกเล่มที่ ๑๖
http://84000.org/tipitaka/read/m_siri.php?B=16&siri=19
ก็ความบังเกิดในเรือนแห่งตระกูลของพระตถาคตนั้น ชื่อว่าชาติ ที่มีการกระทำต่างๆ ร่วมกัน เพราะมีกรรมภพเป็นปัจจัย. บุคคลอาศัยความพร้อมหน้าของพระพุทธเจ้าพระองค์ก่อนๆ หรือพระพุทธสาวก ฟังธรรมกถาที่นำมาโดยลักษณะอันแสดงถึงโทษของวัฏฏะ ย่อมเป็นอันถูกเบียดเบียนด้วยอำนาจวัฏฏะ. ชาติย่อมเป็นปัจจัยแก่วัฏทุกข์. ขันธ์ทั้งหลายที่มีการกระทำต่างๆ ย่อมมีแก่บุคคลนั้นด้วยอาการอย่างนี้. ชาติเป็นปัจจัยแก่วัฏทุกข์ บุคคลนั้นถูกวัฏทุกข์เบียดเบียน ทำศรัทธาให้เกิดในภพต่อๆ ไป ก็ออกจากเรือนบวชไม่มีเรือน. วัฏทุกข์เป็นปัจจัยแก่ศรัทธาในภพต่อๆ ไป ของบุคคลนั้นด้วยประการฉะนี้.
บุคคลนั้นไม่สันโดษด้วยเหตุเพียงบรรพชาเท่านั้น ยังถือนิสัยในเวลาพรรษาไม่ครบ ๕ บำเพ็ญวัตรปฏิบัติ ทำมาติกาทั้งสองให้คล่องแคล่วแล้ว เรียนกรรมและมิใช่กรรม สะสางให้หายรกจนถึงพระอรหัต ถือกัมมัฏฐานไปอยู่ป่า เริ่มการงานในปฐวีกสิณเป็นต้น. บุคคลนั้นอาศัยกัมมัฏฐานก็เกิดปีติที่มีกำลังอ่อนๆ เขาอาศัยปีตินั้นก็เกิดปราโมทย์ ปราโมทย์นั้นก็เป็นปัจจัยแก่ปีติที่มีกำลัง. ปีติที่มีกำลังก็เป็นปัจจัยแก่ปัสสัทธิ ระงับความกระวนกระวาย. ปัสสัทธินั้นก็เป็นปัจจัยแก่สุขส่วนเบื้องต้นแห่งอัปปนาสมาธิ สุขนั้นก็เป็นปัจจัยแก่สมาธิที่มีฌานเป็นบาท.
บุคคลนั้นทำสุขนั้นที่พรั่งพร้อมให้เกิดด้วยสมาธิ ก็ทำการงานด้วยวิปัสสนาอย่างอ่อน. สมาธิที่มีฌานเป็นบาทของเขา ก็เป็นปัจจัยแก่วิปัสนนาที่มีกำลังอ่อน. วิปัสสนาที่มีกำลังอ่อน ก็เป็นปัจจัยแก่วิปัสสนาที่มีกำลัง. วิปัสสนาที่มีกำลัง ก็เป็นปัจจัยแก่มรรค. มรรคก็เป็นปัจจัยแก่ผลวิมุตติ. ผลวิมุตติก็เป็นปัจจัยแก่ปัจจเวกขณญาณ. พึงทราบว่า เวลาที่พระขีณาสพ ทำสาครคือวิมุตติให้เต็มแล้วดำรงอยู่ ก็เหมือนเวลาที่ฝนทำสาครให้เต็มโดยลำดับ ตั้งอยู่ด้วยประการฉะนี้.
..........
ข้อความบางตอนในอรรถกถาอุปนิสสูตร http://84000.org/tipitaka/attha/attha.php?b=16&i=68