ไม่รู้จักกัน

อยู่ที่เรา.. ว่าพิจารณา..ธรรมอย่างไร..?

 

ธาตุไม่สูญ
อย่าอาลัย

 

ถ้ามอง สิ่งนี้.. คือ อาหาร... มันก็ จบ
แต่ถ้ามองว่า สิ่งนี้.. คือ.. เนื้อหมู.. ความคิดมันก็จะตามมาอีกเพี้ยบ.. นะ

 

ความไม่คิดเบียดเบียนหมายเอาชีวิต ตั้งแต่ต้น นั่นล่ะ..ดี... นะ

 

ตากระทบรูป สัญญาบอกว่าหมู...ตัวเลข สังขารปรุงแต่งดึงสัญญาในอดีตมาร่วมเป็นเลขระบุลำดับส่งโรงเชือด เวทนาเกิด จิตเศร้าหมอง รวมจิตเป็นหนึ่งอธิษฐานส่งบุญ

ปัญญาเดิน...ธาตุ 4 ไม่มีใครทุกข์ ไม่มีใครตาย สัตว์ บุคคล ตัวตน ไม่มี จิตปกติดังเดิม

วิญญานหาย...วิญญานเจตสิกประกอบจิต

 

ยังมีอีก นึกตำหนิคนทำอาหารขาย ชุ่ย สับเพร่า ไม่สะอาด เป็นคนไม่เรียบร้อยเอาเสียเลย ทำขายได้ไง....

 

พิจารณาอาหารก่อนรับประทาน

 

ก็ขอให้นั่ง..วิปัสสนา ในร้าน..

ตามที่ คุณ อนนัตตา แนะนำ.. ก่อน.. จะทานละกัน...

จะได้ สบายใจ นะ

 

ที่สำคัญ..อย่าลืม.. ล้างมือ.. สวมแมส... ก่อนรับประทาน ด้วย ล่ะ..

 

ตามไม่ทัน.. เมา กาแฟ อยู่..

 

ตา ลาย..

วิบ วับ.. กับ โปรไฟล์

..?

 

เราทำอย่างนั้นจริงๆ ใครจะไปรู้ เพราะทำในใจ

 

คนเราเรียนรู้ได้มากจาก “ปัญหา”
ได้ศึกษาบทเรียนจาก “ความทุกข์”

“คนที่มีความทุกข์ นั่นแหละ! ทุกข์มันจะสอน คือมันทำให้เราต้องดิ้นรนหาทางออก คิดแก้ไข ใช้กำลัง ใช้ฝีมือ เรียกว่าได้ใช้ทั้งสมองและมือเต็มที่ รวมทั้งเท้าก็ต้องเคลื่อนไหวไม่ได้หยุด จึงได้ฝึกตัวเองตลอดเวลา
.
เป็นอันว่า คนเราเรียนรู้และพัฒนาตนเองจากการพยายามแก้ปัญหา ที่สำคัญอย่างยิ่งก็คือ เมื่อเราพยายามแก้ไขปัญหา เราก็ได้พัฒนาปัญญา เพราะเราต้องคิด พอเราคิดหาทางแก้ไขปัญหา ปัญญาก็ค่อยๆเกิดขึ้นมา ยิ่งถ้าเป็นคนรู้จักคิด หรือคิดเป็น ก็ยิ่งก้าวไปไกล
.
ถ้าไม่มีปัญหาให้คิด แล้วปัญญาจะพัฒนาได้อย่างไร ถ้าไม่มีโจทย์เลขแล้วเราจะคิดเลขเก่งได้อย่างไร ถ้าไม่ทำแบบฝึกหัด จะเกิดความชำนาญได้อย่างไร

ฉะนั้น คนที่เกิดมากับความสุข ถ้าไม่ระวังตัวให้ดี มัวประมาทอยู่ก็เสียเปรียบมาก ส่วนคนที่เกิดมาเจอความทุกข์ เมื่อวางใจถูกก็ได้เปรียบในแง่ที่จะพัฒนาตนเอง อันนี้เป็นคติสำคัญที่จะต้องเอาไว้สอนลูกหลาน

ขอให้จำไว้ว่า ชีวิตก็ตาม สังคมก็ตาม ที่ไม่มีแบบฝึกหัด ย่อมยากที่จะพัฒนา เพราะฉะนั้น คนใด สังคมใด ได้เจอทุกข์ภัยและความยากลำบากมามาก เป็นผู้ที่ทำแบบฝึกหัดมาแล้ว ก็จะเก่งกล้าสามารถและประสบความสำเร็จ ชีวิตใดสังคมใดอยู่สุขสบายก็ต้องไม่ประมาท ให้รีบหาแบบฝึกหัดมาทำ”

สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์
( ป. อ. ปยุตฺโต )

 

อรุณ สวัสดิ์ ยามเช้า ครับ

 

ใช้ สติ..

เข้าไป รู้...

เข้าไป ดู...

เข้าไป เห็น...

ก็จะ.. เข้าใจ... (ความมีมา เป็นไป ของทุกข์ นั้น..)

และ เข้าถึง... สภาพแห่งทุกข์ นั้น.. ตามลำดับ

สุดท้าย..ก็ให้ ต่อยอด...ด้วยการ พัฒนา...

โดยใช้ ปัญญา.. ดับทุกข์ ..


ปล. อย่า..รีบเร่ง...!!! ผลี.ผลาม...

เด่ว.. ผีผลัก.. !!

 

น่าจะ..

ลูก.. ตา.. แตก..

 

มาคุยกันทางจิตดีกว่า เพราะเราบกพร่องเรื่องการใช้ภาษาสื่อสาร ตัวหนังสือมันดิ้นได้ ฮาๆๆ