บทความให้กำลังใจ(ช่วยเหลือตนด้วยการช่วยผู้อื่น)

Beautiful Relaxing Music • Peaceful Piano, Cello & Guitar Music by Soothing Relaxation

Soothing Relaxation

 

ขยะในใจ
การจัดการขยะทำได้ง่ายๆโดยการย้ายขยะจากที่หนึ่งไปสู่อีกที่หนึ่ง โดยจุดรวมขยะจากหลายๆที่จะทำการกำจัดขยะโดยการเผาหรือกลบฝังทำให้เราคิดว่าขยะได้หายไปจากโลกนี้แล้ว ทั้งที่เราย่อมรู้ สสารไม่มีวันสูญสลาย(ใครหนอช่างคิดได้ไม่ใช่ผมแน่นอน)
จึงทำให้เกิดปัญหาขยะล้นโลก มลภาวะทางอากาศ ดิน และ น้ำ ยิ่งนานวันยิ่งทำให้เป็นภัยกับมนุษยชาติตาดำๆ ที่ไม่มีตู้ออกซิเจน คอยบริการ หลังจากวิ่งทำงานงกๆตามนายสั่ง
ขยะบนโลกยิ่งมายิ่งมากยิ่งเป็นภัย แล้วขยะในใจเราล่ะ เราซ่อนขยะอะไรไว้ในใจเราบ้างหรือเปล่า มีมั่งไหมที่แอบซุกไว้เหมือนกวาดขยะเก็บไว้เข้าใต้พรม
ภายใต้หน้าตาที่สวยใส จิตใจยังหม่นหมองมัวหรือเปล่า ยิ้มที่อ่อนหวานที่เต็มไปด้วยความคับแค้นใจบ้างไหม หรือใบหน้าที่เคร่งขรึมคุณหลงมัวเมาอะไรอยู่
เรามากวาดเอาขยะในใจเราออกมากันไหม?
เรียนรู้ รับรู้ ค้นหา พบเจอแล้วรับรู้ มันมีขยะในใจเรา เป็นน้ำเน่าในใจเรา ทำให้เรานั้นสุดจะทนทานได้ ทั้งกรีดร้อง แหกปากตะโกนก้อง หรือขดตัวมุดไปในซอกมืดของหุบเหว ก็ยังกวาดออกมาไม่ได้.... ยอมรับมัน มันมีอยู่จริง
ระบายมันออกมา ได้พูดระบายมันออกมาบ้าง บอกกับคนที่คุณไว้ใจ คนที่จะรับคุณได้ทุกอย่าง คนที่จะไม่ทำร้ายคุณ และพร้อมจะปกป้องคุณ ก็พอบรรเทาไปได้บ้าง ทรมานน้อยลง แต่ขยะเหล่านั้นไม่ได้หายไปไหน มันยังวนเวียนอยู่ในใจเรา
กำจัดมันซะ...ทิ้งมันไปสิ่งเลวร้ายที่เราเก็บมันไว้
จ : แรงแท้ ทำไงละ?
ส : สำเร็จเป็นพระอรหันต์ แล้วไปนิพพาน
จ : ง่ายจัง ทำได้ยัง?
ส : ยังไม่ได้.... ไม่ง่ายเลย
จ : เอาไงดีล่ะ....
ส : คิดก่อนนะ...
ถ้าในใจเราเป็นเหมือนถังน้ำ ที่มีขยะอยู่ในใจเรา เป็นเหมือนน้ำที่เน่าเสีย แต่เราก็ไม่ได้มีแต่ขยะในใจเรานี่นา เรายังมีครามรัก ความอารี ความเอื้ออาทร ความมีเมตตา มีความใผ่ดีอยู่ไม่น้อยนะเป็นดั่งน้ำดี
งั้นในใจเราเองมีทั้งน้ำดีและน้ำเสียปนกันไป ถ้าน้ำที่ดีเยอะกว่าก็จะไม่ทำร้ายใจเรา แต่ถ้ามีน้ำเสียเยอะกว่า ก็จะทำร้ายใจเรา
ตักน้ำเสียออกเลยก็ไม่ได้ ขยะในใจไม่ใช่ขยะในครัวจะได้ตักออกได้ ถ้าไม่ใช่พระอรหันต์ นี่ตักออกไม่ได้เลย ขนาดพระโสดาบัน... ยังมี
เอาไงดีล่ะ.... สอน
เอางี้ทำใจให้เบิกบานก่อน มีความสุขกับความดีที่เคยทำมาก่อน... ง่ายป่ะ ทำมาเยอะ
- สิ่งดีๆควรระลึกให้บ่อยๆ
- จากนั้นเราก็ไม่เพิ่มขยะเข้าไปในใจเรา น้ำที่เน่าเสียก็จะคงที่ ไม่ไปทำร้ายใคร ไม่อยากได้ของของใคร ไม่พูดปด ไม่ขาดสติ
- ใส่สิ่งดีๆเข้าไปในใจ ทั้ง ทาน ศีล สมาธิ ทำเข้าไป พอความดีมาก น้ำดีก็เยอะ
- อยู่บ้าน... เติมบุญ
- สุขในการให้
ถึงขยะในใจเราจะไม่หมดไป แต่เมื่อใส่สิ่งดีๆเข้าไปในใจมากๆ จนขยะในใจเราไม่สามารถทำร้ายเราได้.... ใจก็พอจะมีสุขบ้างแล้ว
ถึงแม้เรายังไม่พ้นทุกข์ ก็อย่าไปคลุกคลีกับสิ่งที่ทำให้เกิดทุกข์เลย
หากผิดพลาดสิ่งใดขออโหสิกรรมด้วยครับ
:- https://www.blockdit.com/posts/5dd3386d0d437f41643fc16a

 

(cont.)
มาถึงเรื่องคนอยู่บ้านแต่อยากได้บุญ ทำไงดี เอ้ามาเริ่มกันเลยดีกว่า โม้มานาน
ตื่นมาก็ สมาธิจดจ่อเรื่องธุระส่วนตัว
กินตามที่มี ไม่หาสิ่งเกินมี
สำรวจกิจในบ้าน ต้องทำอะไรบ้าง... เห็นก็ทำ
เสร็จกิจ ก็ชื่นชมผลงานตัวเองซะหน่อย.. ชื่นใจบ้านสวย
หยิบมือถือมาเปิดซะหน่อย... เจริญปัญญานิดๆ
ปล่อยทุกอย่างออกจากสมองเรา.. คิดได้คิดไป
เจริญสมาธิจริงจังละ...
อานาปานสติ... ลมหายใจเข้า ลมหายใจออก รู้
วิปัสนากรรมฐาน... กาย เวทนา จิต ธรรม
สลับกันไป.... ไม่นานหลับ มารมันเยอะ
หิวก็กิน เท่าที่มี
อิ่มก็สมาธิ... จิตสงบก็พบสุข
อยากหาย โมโหคลาย โมหะนี่ตามบุญตามกรรมเด้อคับ
เหอะๆๆ อย่าอ้างอยากทำสมาธิจนละเลยดูแลคนในบ้านนะ... ม่ะได้เลยนะ อย่าดื้อ
ทำไปไม่นานหมดกันวันหยุด ต้องกลับไปทำเวรทำกรรม เอ้ย... ทำงานอีกละ เสียดายจัง
:- https://www.blockdit.com/articles/5dc62162f541970cf4d24c46

 

Relaxing Music with Birds Singing - Beautiful Piano Music & Guitar Music by Soothing Relaxation

Soothing Relaxation

 

พลังของการ ‘พูดให้น้อยเข้าไว้’ | Talk less, ‘Say’ more | คำนี้ดี EP.533

THE STANDARD
Nov 24, 2020

 

ข้อคิดดีๆ จาก "รอยตะปู"
Cr.ปันสุข

มีเด็กน้อยคนหนึ่งอารมณ์ไม่ค่อยจะดีพ่อของเขาจึงให้ตะปูกับเขา 1 ถุงและบอกเขาว่า ทุกครั้งที่ลูกรู้สึกไม่ดี โมโห หรือโกรธใครก็ตาม ให้ตอกตะปู 1 ตัวลงไปที่รั้วหลังบ้านก็แล้วกัน วันแรกผ่านไปเด็กน้อยตอกตะปูเข้าไปที่รั้วถึง 37 ตัว วันที่ 2 และ วันที่ 3 และแต่ละวันที่ผ่านไป ผ่านไปจำนวนตะปูก็ค่อยๆ ลดลง ลดลงๆ เพราะเด็กน้อยรู้สึกว่า การรู้จักควบคุมตัวเองให้สงบ ง่ายกว่าการตอกตะปูตั้งเยอะ

แล้ววันหนึ่ง หลังจากที่เขาสามารถควบคุมตัวเองได้ดีขึ้น ใจเย็นมากขึ้น เขาเดินไปหาพ่อเพื่อบอกว่า เขาคิดว่าเขาไม่จำเป็นที่ต้องตอกตะปูอีกแล้ว เพราะเขาได้เปลี่ยนไปแล้ว เขาสามารถควบคุมตัวเองได้ดีขึ้น ไม่มุทะลุเหมือนแต่ก่อนแล้ว

พ่อยิ้มแล้วบอกลูกชายว่า ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงๆ ลองพิสูจน์ให้พ่อดู ทุกๆ ครั้งที่ลูกสามารถควบคุมอารมณ์ฉุนเฉียวของตัวเองได้ให้ถอนตะปูออกจากรั้วหลังบ้านที่ละ 1 ตัว วันแล้ววันเล่า เด็กชายก็ค่อยๆ ถอนตะปูออกทีละตัวๆ จนในที่สุด วันหนึ่งตะปูทั้งหมดก็ถูกถอนออก เด็กชายดีใจมากรีบวิ่งไปบอกพ่อของเขาว่า ผมทำได้แล้วครับในที่สุดผมก็ทำได้สำเร็จ


บทความให้กำลังใจ กลอนให้กำลังใจ ข้อความให้กำลังใจ

พ่อไม่ได้พูดว่าอะไร แต่จูงมือลูกของเขาไปที่รั้วนั้น แล้วบอก...ลูกทำได้ดีมากทีนี้ลองมองกลับไปที่รั้วสิ เห็นมั๊ยว่ารั้วมันไม่เหมือนเดิมมันไม่เหมือนกับที่มันเคยเป็นก่อนหน้านี้ ลูกจำไว้นะว่า เมื่อไหร่ที่เราทำอะไรลงไปด้วยการใช้อารมณ์ สิ่งนั้นมักจะเกิดรอยแผล เหมือนกับการเอามีดไปกรีดหรือแทงใครเข้า ต่อให้ใช้คำว่า..ขอโทษ..สักกี่หนก็ไม่อาจจะลบรอยแผลหรือความเจ็บปวดที่เกิดกับเขาคนนั้นได้ ลูกจงจำคำว่า..ขอโทษ..ไว้เสมอนะ ไม่ว่าเขาจะยกโทษให้เราหรือไม่ก็ตามนะ จำไว้อีกด้วยว่า สิ่งที่มันเกิดขึ้น รอยร้าวที่เกิดขึ้นกับเขา เขาอาจจะไม่มีวันลืมมันได้...ตลอดไป

สิ่งที่สำคัญคือ รู้ทันความโกรธให้เร็วที่สุด ทันทีที่สติรู้ทันว่า เราปล่อยให้ความโกรธครอบงำ อย่างน้อยมันจะหยุดเพ่งโทษคนอื่นวางความยึดมั่นว่าเราถูกลงเป็นจุดเริ่มต้นของการแก้ไขสถานการณ์ดีกว่าปล่อยให้ความยึดว่าตัวเองถูกเสมอ หรือทิฐิมานะมาทำลายทุกอย่างรวมทั้งชีวิตตัวเราเอง