ไม่รู้จักกัน

มาเรียนเรื่องรูปธรรมนามธรรมของตัวเอง เรียนจนมันเห็นความจริง มันไม่มีตัวเรา จริงๆมันไม่มีตัวเรามาแต่ไหนแต่ไรแล้ว แต่อาศัยจิตวิปลาส จิตวิปลาสคือคิดผิด สัญญาวิปลาสคือหมายผิด ทิฎฐิวิปลาสคือ(ความ)เห็นผิด ค่อยๆสะสมสิ่งเหล่านี้ขึ้นมา เกิดความเห็นผิดว่ามีตัวมีตนขึ้นมา มันมาจากคิดผิดก่อน หมายรู้ผิดๆ คิดผิด ก็เลยรู้สึกสำนึกผิดๆ เห็นผิด มันสะสมความเห็นผิดมาตลอดในสังสารวัฏฏ์นี้ เพราะฉะนั้นความเห็นผิดนี้แหละ เป็นกิเลสที่ร้ายที่สุดเลย ความเห็นผิดนี้ชื่อว่า “อวิชชา”

ค่อยๆฝึก มีศีลขึ้นมานะ สู้กิเลสหยาบๆได้ ที่ทำให้พฤติกรรมทางกายทางวาจาไม่เรียบร้อย มีสมาธิขึ้นมานะ สู้กิเลสอย่างกลาง คือพวกนิวรณ์ทั้งหลายที่ทำให้จิตไม่เรียบร้อย มีปัญญาสู้กับความโง่ ความไม่รู้ ความเข้าใจผิด เป็นกิเลสที่ละเอียดที่สุด เพราะฉะนั้นที่เราฝึก สิ่งที่ได้คือหายโง่

ไม่ใช่ว่าฝึกแล้วได้อะไรมา ไม่ได้ฝึกแล้วเสียอะไรไป ไม่ใช่ว่าฝึกไปสำเร็จนะ แล้วเสียขันธ์ ๕ ไป เราไม่ได้เสียขันธ์ ๕ ขันธ์ ๕ ไม่ใช่ของเรามาแต่ไหนแต่ไรแล้ว ไม่ได้ฝึกแล้วได้มรรคผลนิพพานมา ได้ครอบครองพระนิพพาน เป็นเจ้าของพระนิพพาน ฝึกแล้วไม่ได้อะไรมาไม่เสียอะไรไป ได้ความรู้ความเข้าใจ เสียความโง่ไป

เพราะฉะนั้นเนื้อแท้ของพระพุทธศาสนาจริงๆคือตัวสัมมาทิฎฐิเท่านั้นเอง ความเห็นถูก ถ้ามีความเห็นถูกนะ ก็คิดถูก หมายถูก มันไม่ยากอะไรหรอกนะ ทุกวันนี้จมอยู่ในความทุกข์ก็เพราะคิดผิด หมายผิด เห็นผิด มาเรียนรู้ความจริงของธาตุของขันธ์ให้มาก ถ้าไม่มีการเรียนรู้ความจริงของธาตุของขันธ์ ของอายตนะ ของกายของใจ ของรูปของนาม อะไรพวกนี้นะ ยังไม่ได้ชื่อว่าเจริญปัญญาเลย

ถ้าไม่ได้เจริญปัญญาจะล้างความเห็นผิดไม่ได้ ปัญญาเป็นตัวล้างความเห็นผิด ศีลทำให้กายวาจาเรียบร้อย สมาธิทำให้จิตใจเรียบร้อย ปัญญาทำลายความเห็นผิด ทำให้เกิดความเห็นถูก

เพราะฉะนั้นถ้าใครเขาถามเรานะ อะไรเป็นเนื้อแท้ของพระพุทธศาสนานะ ตอบไปอย่างองอาจกล้าหาญเลยนะ สัมมาทิฎฐิ สัมมาทิฎฐินั้นแหละคือพระพุทธศาสนา เนื้อแท้ของพระพุทธศาสนา

หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช
อนุโมทนาบุญทั้งมวล

#ธรรมทาน

 

เฟสบุคเวียนมาบรรจบครบรอบ 2 ปี

สัตว์โลกล้วนมีกรรมเป็นของตัวเอง ตัดได้เพราะเห็นเรื่องกรรม กรรมพลัดพรากทุกคนล้วนเคยก่อไว้ในอดีตทั้งนั้น จากเป็นหรือจากตายก็คือจาก ไม่มีใครมาบีบคั้นใจเรา เราเองที่เอาใจไปผูกร้อยรัดไว้เอง ร่างกายที่ถนอมรักษา ประคบประหงมมา ถึงเวลาก็ต้องทิ้ง

กรรมพลัดพรากที่เกิดจากกรรมปานาติบาตมีเยอะแยะมากมาย

กรรมพลัดพรากที่เกิดจากกรรมกาเมฯ ก็มีเยอะแยะมากมาย

ผลพวงของการละเมิดศีลข้อต่างๆ ทั้งในอดีตและปัจจุบัน ทั้งของเขาและของเรา สรุปลงมาเรียกแค่สั้นๆ ว่า...กฏแห่งกรรม

อะไรที่ทำจนเต็มแล้ว มันจะวางทั้งหมดลงไปเอง เพราะทำกรรมดียังไม่เต็มจึงต้องวนเวียนต่อไป เพราะทำกรรมดียังไม่เต็ม แถมทำกรรมชั่วเพิ่มเติม จึงเดินหน้าถอยหลังวนเวียนกับวิบากกรรม แต่เมื่อกรรมดีเต็มครบบริบูรณ์ กรรมชั่วไม่มี จิตวางธุระ ไม่เห็น ไม่ติดข้องทั้งดีและชั่ว หมดเรื่องราวที่ต้องถก เหมือนคนที่กินอิ่มแล้ว ก็ไม่สนใจว่าอร่อยหรือไม่อร่อย

 

ด้วยข้อจำกัดทางสติปัญญาอันน้อยนิด และ ด้วยวัยวุฒิที่ยังอ่อนด้อยต่อประสบการณ์ทั้งในทางโลกและทางธรรมของผม… ในฐานะที่ผมเป็นสุภาพบุรุษคนหนึ่งซึ่งเป็นลูกผู้ดีมีตระกูล... ผมขออนุญาตกราบขออภัยคุณ @อนัตตา และและพี่ๆ เพื่อนๆ น้องๆกัลยาณมิตรทุกท่านในกระทู้นี้แทนคุณพี่แอร์ร่อนด้วยครับ



ผมอยากให้ทุกๆท่านให้อภัยคุณพี่แอร์ร่อนครับ… ผมรักและนับถือคุณพี่แอร์ร่อนครับ... คือลึกๆแล้วคุณพี่แอร์ร่อนท่านเป็นสุภาพบุรุษที่จิตใจดี มีภูมิความรู้ทางโลกและทางธรรมดีแต่ “จริต” ของท่านเป็นแบบนั้นเองครับ ผมยืนยันว่าลึกๆ ลึกมากๆๆๆแล้วคุณพี่แอร์ร่อนท่านเป็นสุภาพบุรุษครับ... ผมสัมผัสได้ครับ (^_^) ขออภัยหากรบกวนและเสียมารยาทครับ ขอบพระคุณครับ (^__^)

 

อนัตตา ไม่ใช่ตัวตนงั้นจะเรียกอะไรก็ได้สิ ส่งข้อความibได้มั๊ย

 

กิน-ขับถ่ายเป็นของปกติคู่กัน
เข้านี้ถ่ายหรือยัง
คนปกติจะถ่ายทุกเช้า
ด้วยความเป็นกัลยาณมิตรที่งามพร้อม
ด้วยความเป็นห่วงด้านสุขภาพเลยสอบถามครับ

 

เอาบุญมาฝากทุกๆ ท่านค่ะ

 

คิดมากนะคุณ

 

คุณแอร์ร่อนทำอะไรผิดหรือ จึงต้องมาขออภัย อย่าคิดมากน่า เราเป็นคนง่ายๆ บอกว่าไม่ถือสาก็คือไม่ถือสา ไม่ใช่ปากอย่างใจอย่าง

เค้าก็คุยปกติของเค้าอย่างนั้น เราก็คุยง่ายๆ อย่างนี้

สังขารไม่เที่ยง สังขารเป็นทุกข์ สังขารเป็นอนัตตา ไปหลงยึดก็บ้าแล้ว

 

ตามนั้นครับ… ผมเห็นด้วยกับคุณพี่ครับ (^__^)

"ด้วยความเป็นกัลยาณมิตรที่งามพร้อม"

กัลยาณมิตรที่งามพร้อม? กับประโยคที่ถามกัลยาณมิตรท่านอื่นใน Web board สาธารณะที่ว่า “เช้านี้ขี้ยังครับ” นี่สิครับ !!! พี่ชายผมต้องชัดเจนแบบนี้ครับ… กัลยาณมิตรที่งามพร้อม? คุณพี่แอร์ร่อน เป็น Idol ผมเลยครับ !!! ลูกผู้ชายตัวจริง… กัลยาณมิตรที่งามพร้อมจริงๆเลยครับ !!!

... อยากรบกวนคุณพี่แอร์ร่อนย้อนกลับไปอ่านโพสต์นี้ของคุณ @อนัตตา อีกสักครั้งครับ

“วันนี้ถ่ายอุจาระยังครับ” ตามนั้นครับ… อันนี้ กัลยาณมิตรที่งามพร้อมครับ ผมเห็นด้วยกับคุณพี่ครับ (^__^)

Spoiler: หมายเหตุ

ผมชอบ พุทธพจน์ ใต้ชื่อ Profile ของคุณพี่แอร์ร่อนมากๆครับ (^_^)



ยถาวาที ตถาการี ลูกผู้ชายตัวจริงต้อง… พูดอย่างไร ทำได้อย่างนั้นครับ (^__^)




กัลยาณมิตรที่งามพร้อม? หรือ สัมมาวาจา? (^_^)

 

ผมแซวคุณพี่แอร์ร่อนขำๆครับ... มันเป็นมุกตลกครับ (^__^) ขออภัยหากทำให้หลายๆท่านเข้าใจเจตนาผมผิดไปนะครับ... ที่ห้อง อภิญญา - สมาธิ กับห้อง ภัยพิบัติและการเตรียมการ แซวเล่นกันแรงและหนักกว่านี้เยอะครับ
สวัสดีวันมาฆบูชาครับ… ขอให้ทุกๆท่านมีสุขภาพแข็งแรง สุขสมหวังดังตั้งใจทุกประการ มีความเจริญรุ่งเรืองขึ้นทั้งในทางโลกและทางธรรมครับ… บุญรักษาครับ (^_^)

 

???...

 

พุทธศาสนสุภาษิต
จิตฺเตน นียตี โลโก “โลกอันจิตย่อมนำไป”

 

นานๆทีมีโอกาศได้อธิบาย
กะอธิบายเข้าใจป่าวไม่รับรู้ด้วย555

 

ว่าแต่เช้านี้ละขี้้ยัางงงง

 

วันนี้ผมได้ทำการถ่ายอุจาระแล้วครับ (^_^)
... แล้วคุณพี่วันนี้ถ่ายอุจาระแล้วหรือยังครับ
กิน-ขับถ่ายเป็นของปกติคู่กัน
เข้านี้ถ่ายหรือยัง
คนปกติจะถ่ายทุกเช้า...



... ด้วยความเป็นกัลยาณมิตรที่งามพร้อม
ด้วยความเป็นห่วงด้านสุขภาพเลยสอบถามครับ

พุทธศาสนสุภาษิต
จิตฺเตน นียตี โลโก “โลกอันจิตย่อมนำไป... นำไปสู่ห้องน้ำตามที่จิตคิด”

 

การได้ขี้ทุกเช้าเป็นปกติ
นับว่าเป็นเรื่องดีครับ
รักษาไว้ครับเรื่องดีๆ555

 

_/|\_ _/|\_ _/|\_

 

_/|\_ _/|\_ _/|\_

 

"ที่ว่าน้อยใจ เสียใจ เศร้าใจ นั้นไม่ใช่จิต (แต่)เป็นสังขาร แท้จริงจิตนี้ไม่เคยเศร้าหมอง เพราะจิตนี้คือ ความว่าง..ความว่าง ไม่เคย เสียใจ ไม่เคยน้อยใจ ทุกข์ใจ เศร้าใจ ไม่เคยโกรธใคร เพราะเรามีความว่าง..รู้อยู่ แต่ปรุงแต่งไม่ได้ กิเลสจะตัดหรือไม่ตัด ไม่ใช่ปัญหา เพราะเราไปหาธรรม

ถ้าเราระลึกรู้ตรงนี้ เราก็จะรู้ได้ จะรู้ไม่รู้ก็ขึ้นอยู่กับ สติของเรา สติของเราเข้าใน รู้ว่าสติเราอยู่กับตัวหรือเปล่า หยุดตรงนี้ กลางกายของเรา ถ้าน้อมเข้ามาแล้วความวุ่นวายทั้งหลาย กิเลสที่เราอยากตัด มันจะจบทันทีเลย มันจะตัดเองไม่ต้องไปตัดมัน ถ้าเราอยู่ตรงนี้สังขารไม่มา หากเราไปอยู่กับสังขารมันก็ใช้เราตลอด

ถ้าเราหาจิตไม่เจอก็เป็นทาสของสังขาร เพราะมันปรุงแต่งให้เกิดความโลภ ความโกรธ ความหลง อยู่ในสังขารทั้งนั้น สติตรงนี้ ไม่มีอดีต อนาคต เหลืออยู่แต่ปัจจุบันธรรม ถ้าไม่น้อมเข้ามาก็ไม่เป็นสมาธิ

พระพุทธเจ้าจึงตรัสว่า อยากเห็นพระพุทธเจ้าก็น้อมเข้ามาที่ตัวเรา เรียกว่า ปัจจุบันจิต เป็นธรรมชาติที่ปราศจากการปรุงแต่ง นั่นคือธรรมะ แต่ถ้าปรุงแต่งก็เป็นธรรมะ แต่เป็นสังขารธรรม

พระพุทธองค์จึงตรัสว่า อย่าไปหากิเลส มันเป็นเรื่องของมัน เราอย่าไปเอามาเป็นสาระ มันเป็นกองบัญชาการ มันทำให้เรามีแต่ความทุกข์ มีแต่ความร้อน เป็นธรรมที่เกิด เกิดเพราะโลภะ โทสะ โมหะ

พระองค์จึงให้ไปหาธรรมะที่ไม่เกิด ไม่แก่ ไม่เจ็บ ไม่ตาย อยู่ที่ตัวของเรา ตั้งสติไว้ปกติ ไม่มีอดีต อนาคต ก็เกิด ความว่างทันที ถ้ารู้อยู่ตรงนี้จะไม่รู้อย่างอื่น รู้แค่รู้

เหมือนที่หลวงปู่ดุลย์ท่านว่า การปฎิบัติ ถ้าเราไปหาจิตเจอ สังขารก็ตายเอง ไม่ต้องไปฆ่ามัน แต่ถ้าหาจิตไม่เจอก็เป็นทาสของมัน เพราะทิฎฐิที่ทำให้เราไม่รู้ธรรม ก็เพราะมีอดีต อนาคต”

พระธรรมเทศนา พระอาจารย์เยื้อน ขันติพโล

 

อุบายวิธีการตั้งสติ

"...โยม : คำว่าสตินี่ครับหลวงปู่ จริงๆ คำว่าสติเนี่ยไม่รู้ว่าผมจะเข้าใจผิดหรือถูกยังไง ตัวสติก็คือตัวรู้เหมือนคนทั่วไปนี่บอกว่าขับรถมันต้องมีสติทำสติ แต่จริงๆ คำว่าสติจริงๆ ระลึกรู้นี่มันเป็นสติที่เป็นตัวกำกับตัวรู้ใช่ไหม?

องค์หลวงปู่ : ถ้าสติเฉยๆ ยังไม่แน่น สติตัวนั้นต้องมีขันติเข้าอยู่ร่วมด้วย มันจึงจะแน่น ถ้าไม่มีขันติร่วมด้วยมันก็เป็นสติลอยๆ เพราะว่าตัวระลึกรู้ก็คือสติ ตัวรู้ที่บัญญัติไว้ก็คือสติ ตัวรู้ก็คือสัมปะชัญญะ ตัวรู้ก็คือจิต มันจะเป็นตัวรู้ที่แยกกันอย่างงั้น แต่ถ้ารู้ที่มีสติจริงๆ สติปัฏฐานสี่ เรานั่งอยู่ก็มีความรู้สึกทั่วในกายนี่พร้อมว่านั่ง ปวดก็ทน ทนไปเพื่อยังสติให้แกร่งขึ้น ไม่ใช่รู้เฉยๆ นะลูกนะ ปวดขาก็ทนไปสักพักให้สติมันแกร่งขึ้น ให้รู้กับความอดทนตัวนี้ ตัวที่มันปวดตัวนี้รู้อยู่ว่ามันปวด ทนสักพักให้สติมันแกร่งขึ้นเรื่อยๆ จึงจะเป็นสติที่สมบูรณ์บริบูรณ์ได้ แต่ถ้ารู้เฉยๆ มันก็เป็นความรู้ของคนธรรมดา ยังไม่ถือว่าเป็นสติ

สติที่แท้ที่หลวงปู่ได้กระทำมา คือ "ตัวรู้และตัวทน" ให้มันอยู่ร่วมกัน ถ้าสติอย่างเดียวมันจะลอยมันก็เหมือนกับเรารู้จักอยู่เดี๋ยวนี้ รู้ธรรมดาเดี๋ยวนี้มันก็อยู่แค่เนี่ย แต่ถ้าสติของเรามีพร้อมปั๊บ ขันติความอดทนปั๊บ มันจะเริ่มทำให้สติตัวนี้มันมีกำลังใหญ่ขึ้น

ทนถ้าไม่ทนจะไม่รู้พลังของสติ