เพราะอะไรขันธ์ถึงคิดตลอดเวลา

เดินทางมาหาเรามั่งสิ..

มาพูดคุยกันตัวเป็นๆ ดูสิ..

มาหาตัว เอ้ เอ้ ดูสิ..

มาดื่มน้ำ ที่ อ.ห้วยผึ้ง จ.กาฬสินธุ์ มั่งสิ..

กูเกิ้ลแมป ตั้งไว้ที่ "วิทยาลัยการอาชีพห้วยผึ้ง" ถึงหน้าหมู่บ้านเรา เลยแหละ..

 

ตอนนี้เราอยู่ในคราบ สามเณร..

ว่าจะอยู่แบบนี้ สักระยะ..

อยู่แบบนี้ ไม่ค่อยมีใครติดต่อมาทางจิต เท่าไหร่ ไม่เหมือนตอน อยู่ในเพศฆราวาส..

 

อิอิ กาฬสินธุ์ เคยไป ตอนปี56

เจดีย์ใหญ่กำลังสร้างอยู่
สร้างเสร็จจะไปอีก..

 

สร้างที่ไหน ถ้ามาอย่าลืม มาหาเราด้วยนะ..

 

เข้าไปที่เฟสบุค วัดป่ามัชฌิมวาส บ้านดงเมือง
อำเภอเมือง..

จะเห็นรูปเจดีย์ชนาดใหญ่..

ปล.แล้วแต่เวรกรรมจะพาไปก็แล้วกันครับ

 

+++ มึงไปหา "หลักฐาน" มา

+++ มึงไปหา "หลักฐาน" มา แล้วส่งลิ้งค์มาด้วย
+++ ตรงที่ "ไปบอก มหาเถร ให้ออกคำสั่ง. ห้ามเผยแพร่ ทุกกรณี"

+++ ตรงนี้ "มึงหมายถึง มุตโตทัย ของหลวงปู่มั่น"

+++ ถ้ามึงไม่ "โกหก" ก็เอาหลักฐานมา
+++ กูจะ "ยำตีน" มึงทุกกระทู้ ถ้ามึงหาไม่เจอ

+++ มึงอยาก "แดกตีนเต็ม ๆ" หรือป่าว.... ไอ้สัด....
+++ นี่แหละ "คำพูดของ สัตว์นรก เต็มตีน"
+++ สันดาน "ตุ๊ดดัดจริต" ไม่ไปไหนเสีย
+++ นอกจาก "นรก" เท่านั้น.... หึหึหึ

 

ฮี้ๆๆๆๆ

ลพ. ท่านสั่งไว้ ว่า ห้ามเอาไป
ยันกันในกระทู้

ท่าน ให้เหตุผลว่า ให้เปนเรื่อง
ของ วาสนา ในการเปน สายบุญ
สายกรรม

ถ้า วาสนา ไม่มี ก้ไม่ต้องฝืน

ถ้า วาสนามี

ก้มีการ แพลมไปแล้วว่า มีหลัก
ฐานอยู่ที่ เมืองโอ่ง ไหน

ถ้า แพลมแบบนี้แล้ว เอ้ย
แล้วเมิองโอ่งไหน แล้วใคร
แล้ว หลักฐานอยู่ตรงไหน
ในหน้าเว็บ ที่แสดงผ่านมา
ไม่เกินเดือนสองเดือน

ก่ ถือเสียว่า ไม่มีวาสนาจะ
ตรง ตามธรรม

ท่านก้สั่งไว้ว่า ให้ปล่อยไป
ตาม ยถากรรม ฮับ


ปล. มั่น คือ มั่นใจ คุงไม้ขีด
เขามั่นใจสอนแบบพี่ แบบน้อง
ก้ ไม่เหนจะมีอะไร ว่ากันไป
ตามวาสนา ทักเสร็จ ก้ขับ
รถเฟรสฟริ้นท์สโตน ติดเบรค

 

อุปมารสชาติในอาหารครับ เมื่อเติมน้ำตาลลงไปก้มีรสหวาน เมื่อเติมเกลือลงไปก้มีรสเค็ม เมื่อเติมรสใดๆลงไปก้ย่อมปรากดรสนั้น ความคิดนั้นเกิดจากการกระทบ เมื่อกระทบกับสิ่งใดก้เกิดการปรุงแต่ง ความปรุงแต่งนั้นถูกยึดว่าเป็นตนจึงมีผล เมื่อการปรุงแต่งนั้นปราศจากการยึดมันก้เพียงเกิดขึ้นแต่ไม่มีผลต่อเนื่องไปครับ เกิดขึ้นเละจบลง เกิดขึ้นเละจบลง ไม่สานต่อไปอีก เมื่อกระทบอีกก้เกิดอีกครับแต่เมื่อละกายละใจแล้วการกระทบไม่มีอีกการเกิดอีกจึงไม่มีครับ

การตามความคิดว่าเราทันหรือไม่ทันก้เป็นการยึด เราจะเห้นชัดๆว่าเราจะมุ่งมั่นเพียงใดเราก้รู้ไม่เท่าทันทุกประการ ท่าเรารู้ทันว่าเราหลงเราก้หมดหลงครับ ท่าเราไม่รู้ว่าเราหลง เราจะไล่ตามไปเพราะเราคิดว่าเราควบคุมได้บังคับบันชาได้ครับ ความจริงแล้วแม้แต่ปัญญา ก้ต้องวาง ดั่งอุปมาลุกศรและโจรเมื่อหมดโจรลูกศรจึงไม่จำเป็นต้องใช้อีกครับ

 

สมัยหลวงปู่ฝั้น
พระไปเล่าท่านว่า
ญาติโยมคนนู้นคนนี้ เขาก็ว่าเขาสำเร็จนิพพานกัน

หลวงปู่ฝั้นท่านวิสัชนา

จะไปถือสาอะไรกับพวกเขา
ขนาดผมบนหัวยังละไม่ได้เล้ยยยย
...

 

ให้เป็นไปตามบุญวาสนา ให้ ธรรม พาไปสิ..

ถ้า "แล้วแต่เวรแต่กรรมจะพาไป" นี่ บุคคลจำพวกประมาทอยู่ เขาใช้พูดกัน..

ปล. วาสนาท่านคงยังไม่ถึงพร้อมล่ะมั้ง อิอิ..

 

ครูบาอาจารย์ พระอรหันต์ คงนั่งขำกันอยู่ แดนพระนิพพาน โน่นแหละ..

นักปฏิบัติ โยคาวจร ยังมาเถียงกันเรื่อง คำสอน มุตโต... อยู่เลย

นึกว่าปฏิบัติเพื่อ ละ เพื่อ วาง..

แต่ที่ไหนได้ กลับกลายเป็น "คนบ้าหอบฟาง คนดีกอบโกย" ไปซะแล้ว..

เรียน ให้ รู้ สุดท้าย "ทิ้งแม้กระทั่งรู้"

เรียน ให้ รู้ ไม่ได้ เรียน ให้ ตน เอง หรือ ให้ ใคร แม้ แต่ น้อย..

ให้ รู้ เพียวๆ..



ปล. ทิ้ง รู้ เสีย..

 

สมัยพุทธกาลที่พระพุทธองค์มีชีวิตอยู่
มีทั้งพวกเรียนที่เรียกว่าคันถธุระ
และพวกภาวนาที่เรียกว่าวิปัสนาธุระ

บ่อยครั้งที่พวกคันถธุระ รุกรานพวกวิปัสนาธุระ
จนพระพุมธองค์เรียกประชุม
ยกข้อธรรมมาถาม ทั้งพวกคันถธระ และพวกวิปัสนาธุระ

พวกเรียน ตอบปัญหาข้อธรรมที่พระศาสดา
ยกมา ตอบข้อธรรมไม่ได้เลย
ส่วนพวกภาวนา ตอบได้หมดทุกแง่ทุกมุม

พระศาสดาทรงเตือนพวกเรียนว่า
อย่าละราน อวดเบ่ง ว่ารู้มากแล้ว
เข้าใจหมดแล้ว รู้ทุุกเรื่องที่พระศาสดาสอน

พวกเธอก็แค่คนจ้างเลี้ยงโค ไม่ใช่เจ้าของโค

 

มันเป็นเรื่องธรรมดา
เพราะเวปนี้มีครบทุกรสชาติ

มันถูกออกแบบเพื่อรวบพลคนหลายประเภท
หลากหลายด้วยความเห็น

กระดานหมากรุกมีต้วเล่นหลายตัวหลายแบบ
จากเบี้ยจนไปไปถึงขุน วิธีเล่นก็มีหลายแบบ
ทั้งรุกทั้งรับ แล้วแต่ความโง่ของคนเล่น อิอิ

 

เรียนจากตำรา รู้จากตำรา ได้เพียงความจำ มีประโยชน์บ้าง แต่ไม่สามารถ พา ตน พ้น ทุกข์ ได้..

เรียนจากตำรา เป็นเพียงการท่องจำคำสอน แล้วมาเผยแผ่ เป็นความรู้ของบุคคลอื่น ไม่ใช่ความรู้ตนเอง..

เรียนจากตำรา รู้จากตำรา เมื่อรู้มาก มักใช้ความรู้ ไปในทางมิชอบ..

 

ครั้งที่ พยามาร แจงแวง กราบกรานเข้าไป
เรียบเรียงเคียงถาม

ว่า สิ้นยุคของการเทศนาด้วยศาสดา หรือยัง

ทรงตรัสแก่พยามารด้วยความเมตตายิ่งว่า

จะทรงดู การแก้การจ้าบจ้วง ของ เดียรถีย์
เทวสภาเฮีย!!ที่เข้ามาแฝง ในพระศาสนาก่อน
ว่า ฝ่ายคันธุระ จะสามารถแก้คำจาบจ้วงได้
ทุกประเด็น ( ไม่ได้ทรงหวังจาก ฝ่ายวิปัสสนาธุระ
เพราะ หมดความสามารถ เพราะย่อมไมต่างจาก
ตัวเฮียที่แฝงในศาสนา ปัญญาแค่หางอึ่ง จะเอา
อะไรไปแก้ คนนอกศาสนา ที่จะเข้ามาจาบจ้วง
และ เข้ามาหาศาสดา ก็เพียเพื่อ ประโยชนตน เท่านั้น!!! )

ฝ่าย คันธุระ จึงมีหน้าที สำคัญ คือ ทรงจำ ธรรมวินัย
ไว้เป็น ศาสดาแทน พระศาสดา อย่าให้ สาวกหนา
สันติตัวไหน ขึ้นมา อวด ภาวนามัยยะปัญญา ของ
โปเตโต้เด็ดขาด เพราะ ไม่มีฐานะ จะทำได้

ก็ดูเอาเถิด เวลานี้ ก็เห็นๆอยู่ว่า

เดียรถีย เทวสภาเฮีย เข้ามา จ๊าบจ้วง พระศาสดา

มี มหา ... ไหน บ้าง แก้ได้

มหา .. ไหน เล่า ไปหามา

ไม่มี

เห็นอยู่นี่ มีแต่ ตัวเฮีย อ้าง เทวสภาเฮีย มาทำชูคอ
จะ รักษาพระศาสนา ด้วยการ เอา สันติ อุดพระโอษฐ์
ย่ำยีฝ่าย คันธุระ อยู่นี่

แล้วถามหน่อย คนถือกุญแจ อะไรนี่ มี ภานามัยปัญญา
เป็นโสดาปฏิผลกับเขาไหม ถึงได้ เอาสันติ อุดผ่าย
คันธุระ โดยไม่รู้อะไรเลยว่า คันธุระ ทำหน้าที่ยังไง

ส่วน พวกปลอมบวช มาจดจำ ตำรา คือ พวกไหน
ทำหน้าที่อะไร แยกแยะ ไม่ออก

ฮิววววววส์

 

ดูอินเดียเป็นตัวอย่างก็ได้
ทำไมศาสนาจึงฉิบหายไป?

ทุกอย่างมีสองด้านเสมอมีทั้งคุณและโทษ
ในตัวมันเอง..

 

อะไรๆก็ห้ามสาวกแสดงภาวนมัย(ห้ามเทศธรรม) แต่พระสงฆ์ก็สอนธรรมฆารวาสเป็นปกติ(สงฆ์สาวกสอนผู้ปฏิบัติใหม่ๆ) หรือแม้กระทั่งผู้ที่ทำได้ก็สอนธรรมกันเป็นปกติ

แล้วยังไปบังคับสงฆ์ให้ทำหน้าที่แค่ "จำพระวินัยไว้เป็นศาสดาแทน"(ห้ามสอน) นี่มันแนวคิดของสัตว์ตัวไหนกันหนอ

สัตว์ตัวนั้น "ควรจะอยู่ในศาสนาหรือไม่?"

ส่วนหากจะพ่นเรื่องฐานะอฐานะ ก็ไม่เกี่ยวกับเรื่องที่โม้มาแต่อย่างใด "โยงไปเรื่อย"


คุณน่ะได้ตายไปแล้ว
เพราะ
1.ห้ามสาวกสอนธรรม(หมายถึงห้ามพระสงฆ์(คุณใช้คำว่าสาวก)ทั้งหมดแสดงภาวนมัย)

2.ให้สาวกจำแค่คำพระศาสดา ซึ่งหากสาวกแสดงภาวนมัยเป็นการเอาสันติอุดพระโอษฐ์

ดังนั้นใครเอาสันติอุดและใครเป็น "ขยะ"(สิ่งปฎิกูลไร้ค่าถูกทอดทิ้ง) ก็ย่อมรู้เองเพราะคุณได้ตายไปแล้ว

 

เชย ระเบิด ระเบ้อ

ตามการตูน พระพุทธเจ้า ว่า ด้วย สภา...
แล้ว ตามมาด้วย สันดสิตเทว ทรงพิจารณา

มหาวิโลกนะ ...

ทรงกำหนดญาน พิจารณาแล้วว่า อินเดีย เหมาะ

เหมาะ อย่างไร

เหมาะ ที่จะ หยั่งลง

แล้ว เหมาะ ที่จะ อันตรธาน หายไป

ทำไม ต้องพิจารณา การ อันตรธาน หายไปตาม
เวลา อันสมควรแก่ธรรม ...

เพราะ "ปรกติไม่ทรงห้ามศาสดาอื่น"

แล้ว จริงๆ ก็ไม่ใช่ เพราะ อินเดีย .. แต่เป็น
เพราะ นาลันทา ซึ่งไป ยอมให้ กษัตรย์
ทางเหนือ มาควบคุม การศึกษา จัดแข่ง
ขัน( ตามหนัง เสียนจ้าง ) ซึ่ง ตอนนั้น
พุทธได้กลายเป็น ตันตระ ศาสดาผี(เทวสภา
ขข มหายาน ทางจีน ดัดแปลงเละเทะ )
ไปแล้ว เพียงระยะเวลาไม่กี่ปี

ฝ่าย คันธุระ ในไทย ทรง*มี ปริชาญาณ
ให้ค้นหา หลักฐาน ที่ห่างไกลอิทธิพล
จากทาง จีน ซึ่งก็ไปได้ทาง ลังกา
กลับคืนมา ( แต่ทว่า ก็โดนพวก โรมัน
ดัดแปลงไปเยอะแล้ว -- วิธีการ จดจารึก
เปลี่ยนจาก มุขปาทะ เป็น การจดหมวด
หมู่ ตามหลกวิชาตะวันตก )


หมายเหตุ :

* ใช้คำว่า ทรง เพราะ สมับโบราณ ส่วนใหญ่
"พระ" จะมาจาก วงษ์กษัตรย์ ถือกันมาตั้งแต่
สมัย ไทยโบราณ ( เด่นเดือน เด่นดวง ref เบื้องจาร )

 

อันดับแรก นะฮับ

ภาวนามัยปัญญา คืออะไร คือ ปัญญาที่ทำให้ สาวก องค์นั้นๆ
บรรลุธรรม เฉพาะตน

เน้นนะว่า เฉพาะตน

ก็ในเมื่อง ภาวนามัยปัญญา เป็น ธรรมเฉพาะตน ไม่ใช่
จะไปเกิดกับ คนอื่น

แล้ว สาวก หนา สันต ไหนหละ จะบอกว่า ภาวนามัยปัญญา
นั้น สามารถไปมี ใน สัตว์อื่น นอกจาก ตน

 

ตามตำรา

หากใส่ใจตำรา

อาการ ที่ สาวกแต่ละองค์ ภาวนาจนสำเร็จ หรือ ตรัสรู้ได้

นั่นเป็น เรื่อง สุตมัยยปัญญา

ดังนั้น

ไม่มี สาวกตนไหน ที่ บรรลุโดยไม่อาศัย สุตมัยปัญญา

สาวกที่ มี ปฏิภาณ จะสำคัญเป็นไฉน หาก มุ่งประโยชน์
ต่อสัตว์อื่น จะ ใช้ สุตมัยยปัญญา หรือ ภาวนามัยปัญญา

ปล. จินตมัยปัญญา มีเฉพาะ ใน โพธิสัตว์ ไม่มีในบุคคลทั่วไป