โต้เท่าไรก็ไม่พ้นทุกขํ

เราคือใจ (ธาตุรู้)ไม่มีตัวตน ไม่มีความคิดนึกปรุงแต่ง มีแต่ความรู้

 

สัมมาสติสัมมาสมาธิเกิดปัญญาเห็นตามจริงก็เกิด
ทุกคนแหล่ะ

 

จะต้องไป ยึด ทำแปะอะไร

พ่อแม่ให้มา ร่างกาย

อีกทั้งการภาวนาก้เปน กุสล

เวทนาในกาลก่อนๆ หรือ วิบาก
ฝ่ายดี จะทำหน้าที่ รักษาภพ
ชาติ ของมันเอง ตามความ
สมควรแก่ธรรม ดับลงให้
เห็นตามจริง จน ผั๊วะ!!!

หลักกรรม กัมมัสสัตตา
ไม่รู้จัก อย่าไปเที่ยวบอก
ใครว่า รู้แจ้ง เหนจริง

เฮีย ดีๆ นี่เอง

 

เหนธรรม คือ เหนตามจริง

เหน มรรค รู้ หนทางแห่งมรรค

รู้เท่านี้พอแล้ว

ไม่จำเปนต้องไป เหนจริง
แบบ ก้มหน้าดู จุกกรู้ แบบ
บักโงบะ ตด ปากน้ำ

สัธทาในศาสดา ตรง เป๊ะ

ไม่มีเอาตัวเอง ไปแทรกเปน
ศาสดา หาว่า ศาสดาภาวนา
สู้ ตด ปากน้ำ ไม่ได้ มีภาคขาว
ภาคดำ

ฮิวววววส์

 

จะให้เกิดปัญญา3ในขณะจิตเดียว..ท่านต้องพิจารณาจดจ่ออยู่อย่างนั้นทั้งวันทั้งคืน...และยกเอาขันธ์ใดขันธ์หนึ่งมาพิจารณา...คิดพิจารณาจดจ่อกลับไปกลับมาแต่กับเรื่องเดียวนั้น..

อันนี้เรียก..วิปัสนา

 

จะถามทำไม?? ท่านให้พิจารณาความจริง
ของขันธ์ 5 ไปเนืองๆ

ท่านให้เพียรพิจารณาว่า
รูป วทนา สัญญา สังขารวิญญาณ
เป็นสิ่งไม่ที่ยงเป็นอนิจจัง ทุกขัง อนัตตา
เพียรพิจารณาบ่อยๆ ทุกลมหายใจ
เพื่อให้ใจยอมรับความจริงของ
ขันธ์ 5
เเละเลิกยึดมั่นถือมั่น ว่าร่างกายเป็นเรา
เป็นของเรา เพราะมันเกิดขึ้นมาจากความไม่มี
และเมื่อมีแล้วก็ต้องแตกสลายเน่าเปื่อย
พุังกลับไปสู่ความไม่มี
ธาตุ 4 ดินน้ำไฟลมกลับคืนสู่ธรรมชาติ

จึงไม่ให้หลงไปยึดเมั่นถือมั่นว่าเป็นตัว
เราเป็นร่างกายของเรา
หนทางที่ใจจะสิ้นยึดจะมีทางไหน
ทำได้หนักแน่นกว่านี้
หมั่นพิจารณาไป..... ไม่ต้องไปคิดเรื่องอื่น
เพราะไม่ทำให้สิ้นยึด

 

ก็พากันทำสิ่งนี้ จึงจะสิ้นยึดและพ้นทุกขํได้
ทำเลย ทำเลยรอไรอยู่

 

เหน การพาดกระแส จะพอดี

นอกนั้น เปนเพียง อภิชญา.และ
โทมนัสในกาลก่อนๆ

หรือ

เปน เวทนาในกาลก่อนๆ ทยอย
ดับ มอดลง เปน วิหารธรรม สมควร
แก่ธรรม

ไม่มีการต่อเชื้อใหม่

ทราบชัดแค่นี้ พอ

 

เนืองๆ หมายความว่า ไม่ว่างเว้น...ใช่หรือเปล่าล่ะท่าน

แล้ววันหนึ่งคืนหนึ่งท่านพิจารณากี่ชั่วโมง

ถ้าพิจารณาแบบไม่ว่างเว้นจริงๆความเบื่อหน่ายคลายกำหนัดต้องเกิดแล้วสิ..

 

จะให้เกิดปัญญา 3 ต้องมี
สัมมาสติ สัมมาสมาธิ และอีก 6 สัมมา

 

เราทำแล้ว..เราผ่านแล้ว...เราไม่ติดอยู่แล้ว

เราเดินจิตแล้ว...เราเห็นทางแล้ว

สบายๆ แบบ เบิร์ด เบิร์ด....รอแค่วันหมดลมหายใจ

 

เบื่อไม่เบื่อก็ปล่อยวาง เหลือแค่รู้

 

จะมีกี่สัมมาก็รวมอยู่ที่สัมมาสติตัวเดียว..

 

หึห์

 

รู้โดยที่ไม่ปล่อยวางรู้นั่นมันเป็นอรูปฌาน..

 

ผู้เห็นทางแล้วย่อมไม่ติดอยู่...ใช้ร่างกายก็ใช้ไปตามโลก..แต่ไม่ติดอยู่ในร่างกาย...ใช้ขันธ์ทั้ง5ก็ใช้แบบโลกียะ...แต่ไม่ติดอยู่ในโลกียะ


ทุกอย่างมันแค่ซ้อนกันอยู่เปรียบเหมือนเส้นผมบังภูเขา..

 

ถ้าไม่มีสติ..ท่านก็เข้าไม่ถึงใจ....ธาตุรู้ที่ท่านว่าตามตำราเรียกว่ามโนธาตุ

 

ไม่น่าจะหมูขนาดนั้นนะ

 

หยุดดิ้นรนให้ได้ก่อน

 

มโน คือ ใจ..

วิญญาณ คือ ความรู้สึกที่เกิดขึ้นกับใจ..

เมื่อไหร่ที่แยกใจกับวิญญาณออกจากกันได้ก็เห็นทางพ้นทุกข์เท่านั้นแล..