"พระเจ้าจักรพรรดิราช"

ส่วนพระจักรพรรดิราชเล่าปังไม่รู้ว่าเป็นโพธิสัตว์ที่แทะเล็มพระไตรปิฎกหรือเปล่า...อันนี้ข้าพเจ้าก็ไม่อาจทราบได้

ดูอุปนิสัยตนเองชาติปัจจุบันก็รู้กรรมในอดีต...

 

เมา กะปิ

พระ สมณโคดม สมัยเปน โพธิสัต

พระองค์ ยัง หัวหก ก้นขวิด ก่อเวร
ก่อกรรม แม้นจะช่วย โคแม่ลูกอ่อน
ไม่ให้กินน้ำโคลนเปนพิษต่อครรภ์
ยัง.ผลิกเปนเวรกรรม เสกสรร
หนทางกลีบกุหลาบไม่ได้

บักหงบ คะเนได้ทุกอย่าง วิบาก
ใด เกิดมาแล้วมาเจอ เลือก
มากับมือ พอโดนเข้าเต็มหน้า

หา จุ ตุ ขึ้นเขา จาติหน้า ม่ายอาว
กลัวคลี่เล็ด

กั๊กๆๆๆๆๆ

 

น่าจะ ชัด แระ

บักหงบ ก้แค่ คนที่ สมองเสียหาย
เพราะ ยา

เช่นนั้น ก้ วัตตาติโลโก กุ๊กๆ ละกัน



รายต่อไป....

น้า จ.

ผ่าน!! เลยด้ายหมัย.....

 

ปัญญาธิกะ_ศรัทธาธิกะ_วิริยาธิกะ

ใช้ปัญญาพิจารณาเองเด้อพระเจ้าจักรพรรดิราชเล่าปัง...

 

วันนี้วันพระ...บุคคลผู้มีฤทธิ์อภิญญาใครอยากรู้ข้าพเจ้าเป็นใครยังไงข้าพเจ้าอนุญาตให้ส่องดูข้าพเจ้าได้หนึ่งวัน...มาๆรีบมาเลย...ส่องมาทางจังหวัดกาฬสินธุ์นะ


ก็มาดิค๊าบบบ...

 

นี่แหละโทษที่มีความอยาก กระสัน อยากอวดว่าภูมิธรรมสูง จึงเที่ยวสอนธรรมคนอื่นเขาไปทั่ว แต่ไม่รู้จักสอนตนเองให้ดีเสียก่อน พญาธรรมจริงๆเขาต้องใช้ปัญญานะ ไม่ใช่เอาแต่ความอยากพูด แค่อยากพูดยังควบคุมปากตนเองไม่ได้ แล้วจะไปควบคุมจิตตนเองได้อย่างไร เพราะจิตมันเร็วกว่า รัก โลภ โกรธ หลง มันเกิดไว มันเกิดจากจิต คุมปากไม่ได้แล้วจะมา

เฮ้อหลงไม่เลิก

แล้วสงบเป็นใคร ที่จะต้องให้คนอื่นทำตาม ปฏิบัติตาม เขาไปฟัง ไปอ่าน ธรรมะจากหลวงพ่อ หลวงปู่ หลวงตาไม่ดีกว่าเหรอ ที่จะมาฟังจากใครก็ไม่รู้ ยังถูกนิมิตหลอกอยู่เลย เป็นโสดาบัน หรือพระอรหันต์แล้วหรือเที่ยวมาสอนธรรมคนอื่น จนคนเขาหมั่นไส้ก็ไม่เข็ด ก็มัวแต่เมาจิตตนเองคิดว่าตนเองเป็นพญาธรรมอยู่นั่นแหละ จิตมันจึงสร้างตัวละครพญาธรรมขึ้นมาหลอกหลอนจิตตนเอง หากคนที่ได้ธรรมะเพียง 10 คำ 20 คำ แล้วคิดว่าตนเองปฏิบัติดีแล้วแค่เปลือกยังไม่ได้ สะเก็ดธรรมะก็ยังไม่ได้เลย อยู่ใกล้กับหลวงปู่....ทำไมไม่กล้าไปถามว่าตนเองใช่โสดาบัน หรือพญาธรรมหรือไม่ ไม่กล้าถามกลัวความจริงที่รับไม่ได้ไงแล้วมาพูดหลอกๆคนอื่นแบบนี้กรรมหนักมาก หลายๆคนที่ตั้งตัวเป็นอาจาร์ยปฏิบัติไปแล้วหลง พระท่านว่าตกอเวจีมหานรกกันเยอะพวกครูสอนธรรมะ เพราะไม่รู้จริงเป็นมิจฉาทิฑิแล้วมาสอนคนให้หลงตาม

 

ถึงเวลา18:00น.นะ...มาๆรีบมาเลย
ไม่แน่จริงก็หุบปากไป...

 

ไม่แน่จริงก็หุบปากไป...

 

พูดก็พูโแสดงตนโอ้อวด ทั้งๆที่ไม่ได้เป็นอะไรเลย

คนที่เขามีแล้วเขาไม่อวดหรอก เคยเห็นคนขายทองใส่ทองไหม

บางท่านแม้จะเคยมี เคยเป็นแต่คนที่เขามีธรรมสูงๆนั้นเขาไม่เอามาพูด เอามาโชว์หรอก เพราะเขาเรียกอนัตตา ความไม่เที่ยง ถึงแม้มีจริงเคยเป็นจริงแต่ไม่มีอยู่จริง คือดับแล้วจะมานั่งยึดมั่นถือมั่นตัวตนอะไร
คนที่มันยังโอ้อวดเป็น นั่นโน่นนี่ มาส่องนั่น ส่องนี่แสดงเพื่อบอกเป็นนัยๆให้คนรู้ว่าเป็นโน่น นี่นั่น แต่ไม่ได้เป็นอะไรเลย กิเลสหนามาก เขาบอกว่าหลงก็ยังพยายามจะโชว์ไม่เลิก คนเขาได้ธรรมะชั้นสูงเขาไม่คุยโว โอ้อวดหรอก และไม่อยากให้ใครมารับรู้ด้วยว่าเขาเป็นอะไร มีแต่เขาจะนิ่งๆ

 

ไปถามคุณน้าดาราแฟร์ยังว่าแกเป็นอะไร คนนั้นเขาได้อภิญญา

 

ไปหลับอยู่ไหนมาล่ะหนู55555

 

ก็ตามหากันนักไม่ใช่หรือ...ก็อยากพบอยากเจอไม่ใช่หรือ...สำหรับบุคคลที่มีฤทธิ์อภิญญาก็ให้รีบส่องมา...ถ้าไม่แน่จริงก็หุบปากไป

 

แค่นี้ยังไม่ทันโดนอะไรเลย มันก็ทนไม่ได้
แล้วอยากจะมาเป็นพญาธรรม คิดว่าพญาธรรมมันง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ

รอให้คนมากราบมาไหว้ รอให้คนเอาลาภสักการะมาให้ รอให้คนมายกยอปอปั้น

ที่คิดอยากจะเป็นกันเพราะมันคงคิดสั้นๆแค่นี้ไง ถึงกระสันไม่เลิก งานพเขาต้องสั่งสอนคน ให้เลิกจาการหลงผิดคิดชั่ว จะด่าก็ได้ จะพูดดีก็ได้ เพราะคนมี่สี่เหล่าจิตหยาบ จิตละเอียด จึงต้องแสดงธรรมไปตามกมลสันดาร ไม่ต้องมาแอบโอ้อวดสร้างภาพ ทรงพรหมวิหารสี่ ขอเพียงให้บุคคลเหล่านั้นมีดวงตาเห็นธรรมก็พอ ตัวเองจะรับบาปห็ได้ จะโดนคนเกลียด คนชัง คนติก็ได้แต่ไม่สนใจเพราะสนใจในสิ่งที่ตนทำว่าถูฏหรือผิด ดีหรือชั่ว จิตของพญาธรรมต้องหนักแน่น ไม่ใช่โดนกระทบออนไลน์นิดๆหน่อยๆทนไม่ได้ นี่แค่ผัสสะทางตา และก็เล็กน้อยมาก มีแต่มันแกว่งตีนหาเสี้ยนอวดตนเองเอง จึงโดนสหบาทา ใครเขาเตือน เขาติก็ไม่ฟัง อยากอวดอยู่นั่น แต่ละวันพูดซ้ำๆในเรื่องตนเอง เป็นนั่น เห็นนี่ เขาเรียกว่าปฏิบัติได้ตรงไหน

คนที่เขาปฏิบัติได้จริง เขาจะเอามาพูโเลย คุณของ ทาน คุณของศีล คุณของภาวนา คุณของพระรัตนตรัยเป็นเช่นไร ปฏิบัติแล้วมีอะไรบ้าง 1 2 3 ไม่ใช่่เห็นนั่น เห็นนี่ มาส่องสิเป็นใคร แบบนี้เขาเรียกธรรมะอวดตน
ธรรมะที่แท้จริงต้องเป็นไปเพื่อ ลด ละ ตัวตน มาส่องแล้วได้อะไร ส่องก็มีแต่ขี้เต็มตัว ของเน่าของเหม็น ถ้าคนมีปัญญาจริงเขาจะไม่มองหรอกว่าเป็นไร เขาจะบอกว่าทำไมต้องส่องแค่ร่างการกูมันก็มีแต่ขี้เยี่ยว น้ำเลือด น้ำหนอง มึงก็เหมือนกู ก็ก็เหมือนมึง แล้วกูจะส่องทำไม กูไม่ได้หลงเหมือนมึงนิ
ไปส่องอะไรที่ไม่มีอยู่จริง เกิด ดับ เพียง ไม่ถึงร้อยปีก็จะตาย ส่องจิตส่องใจตนเองดีกว่าว่ามีความชั่ว ความเลวตรงไหนที่ยังไม่ได้ลดละ คนดีๆที่ไหนเขาไม่เสียเวลาส่องใครหรออก เพราะมันไร้สาระ

 

ถึงเวลา18:00น.
...ไม่แน่จริงก็หุบปากไป

 

พระพุทธเจ้าตรัสว่ามนุษย์มีจริต 6





http://blog.vzmart.com/%E0%B8%88%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%95-6-%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B8%A2%E0%B8%AD%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%9E%E0%B8%B7%E0%B9%89%E0%B8%99%E0%B8%90%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%A1%E0%B8%99/

ประเภทศรัทธาจริตหลอกง่ายที่สุดเพราะใครพูดอะไรมาเชื่อหมด โดยขาดการไตร่ตรองให้ดีเสียก่อน ดังนั้นจึงถูกหลอกง่าย

 

ไม่มีใครเขาอ

ยากส่องของเน่าของเหม็นหลอกจ้ะ เขาเอาเวลามาส่องกิเลสตนเองดีกว่า โน่นไปดูหลวงพ่อสายมโนมยิทธิ และท่านอื่นๆ ล้วนแต่เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ กษัตริย์มาแล้วทั้งนั้น แต่ท่านๆเหล่านี้พูโธรรมเพื่อให้รู้ว่าภพชาติมีจริง แต่ไม่ได้พูดเพื่อโอ้อวดให้ใครชม คนที่มันหมกมุ่นพูโซ้ำๆซากๆอยู่นั่นเขาเรียกอยากโชว์

เห็นกิเลสตนเองไหม

ส่วนใหญ่พระบอกนักปฏิบัติพอปฏิบัติไปได้ระดับหนึ่ง อยากจะพูด อยากจะอวด เขาเรียกอุปกิเลส เคยได้ยินพระบางท่านพอธรรมะมันขึ้นก็เทสคนเดียวเป็นชั่วโมง เทสจนเพื่อนหนี เขารำคาญไปหัดฟัง หัดอ่านบ้างนะ

 

อย่าคิดว่าจำไม่ได้นะ เรื่องส่องว่าตนเป็นอะไร พูดมานาน เขาติเขาว่าก็ยังอยากอวดอยู่นั่น แล้วถ้ามันเป็นโน่น นั่น นี่จริงๆแล้วได้อะไร ได้แค่ภูมิใจว่าเขารู้ว่ากูเป็น ไอ้ความภูมิใจนี่กิเลสกองหนา ยิ่งไปเพิ่มความเป็นตัวกูของกู คิดว่าก็เป็นจิตมันก็จะไปติดภพชาตินั้นๆ แล้วมันละลิเลสตรงไหน ไอ้ความยึดติดเนี่ย

สู้ว่ากูไม่รู้กูไม่เห็น กูไม่เป็นอะไรเลย จิตมันเบากว่าไหม การที่จิตไม่ยึดไม่เกาะว่ากูเป็น โน่น นี่นั่น จิตมันเบา ไม่มีห่วง เหมือนกับคนตกน้ำหากมีสัมภาระหลายอย่างว่ายไปด้วย มันหนักไหม แล้วมันจะว่ายขึ้นฝั่งได้ไหม

แต่หากคนที่ไม่มีสัมภาระตัวเบาแบบไหนสามารถว่ายขึ้นฝั่งได้ก่อนใคร ใครจะจมน้ำตาย ใครจะมีโอกาสรอดมากกว่ากัน

เขาถึงเรียกว่าคนหลง หลงไม่รู้ตนเองว่ามีกิเลสไม่มีกิเลส

 

มีนักปราชญ์อยู่ผู้หนึ่ง.คึกคะนองในคาวมฉลาดของตน.เลยเกิดคาวมประมาท.จึงพลาดพลั้ง.หลงดื่มน้ำชาที่มียาพิษ.ด้วยคาวมเขลาเบาปัญญา.คิดเอาเองว่า.คนไม่รู้ย่อมไม่ผิด.คนกินยาพิษย่อมไม่ตาย.เมื่อยาพิษออกฤทธิ์.จึงรู้ฤทธิ์ของพิษนั้น.ว่าเล็กน้อย.หรือปางตาย